vanness_a's profile╬╬╬ [V]aNnEsSa ╬╬╬ •°...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 27

    //Damm it\\

     
    ไม่รุว่ามันแปลว่าอะไรนะ หัวข้อน่ะ
     
    แต่เห็นว่าในการ์ตูนมันพูดบ่อยดี
     
    ประมาณว่าคำด่าแหงๆ - -"
     
    วันนี้เพื่อนรักทำตามสัญญา
     
    จิรเกียรติพาไปเลี้ยงมื้อเย็น ตามใจโบว์
     
    เพราะโบว์ทำงานให้...งานแก้ศูนย์ 555+
     
    เราเลยตกลงกันว่าจะไปที่ "สถานีนมสด"
     
    ตั้งอยู่หน้าบ้านไอ้เมฆ ... (ขอค่าโฆษณาได้มะ??)
     
    โบว์สั่งนมสดปั่น มันสั่งชาเย็นปั่น (ชาเย็น - เย็นชา -*-)
     
    แล้วก้อกินกับหนมปัง นมเนย คู่นึง
     
    เพราะฉันจะไดเอ็ทไง - -"
     
    ขืนสั่งแบบตอนไปกะน้องเปี๊ยก ยำสองจาน นมคนละแก้ว มีอ้วก -*- อิ่มเวอร์
     
    ไอ้ทีแรก นั่งกินไปเรื่อยๆ ก้อดีอยุหรอก
     
    คุยกันไปเรื่อยเปื่อย
     
    มันจะไปทะเลอ่ะ ปิดเทอม
     
    เลยบอกให้มันถือซันบล๊อกไปด้วย 555+
     
    ไอ้นี่ผิวสองสี แขนสีนึง ไหล่เป็นอีกสีนึง
     
    ตัดกันซ๊า..เวอร์ -*-
     
    ฉันจะสนุกมากกว่านี้
     
    ถ้าแฟนมันไม่โผล่มา...ให้ตายเซ่ะ แต่ก่อนก็ว่ามันน่ารักอยุนะ
     
    ถ้าตอนนี้มันไม่มองฉันแบบจิกๆ แล้วก็ตาขวางใส่
     
    ต่อหน้าอีกอย่าง ลับหลังอีกอย่าง
     
    แต่วันนี้..ทีแรกยิ้มหวานซ๊า
     
    พอจิรฯไปเข้าห้องน้ำหน่อย
     
    เวลล์เอ๊ยยย จิกซ๊า....
     
    ทำไมทีแรกฉันดูว่ามันน่ารักวะ
     
    ไม่น่าเลย -*-
     
    ขอให้ทุกคนฝันดี
     
    และขอให้เพื่อนรักของฉันโชคดีตลอดกาล
     
    ...อาเมน...
     
     
    February 26

    ==Try Again==

     
    "ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น"
     
    เคยคิดไม๊ ว่ามันอาจจะไม่เป็นจริงเสมอไป
     
    เคยไม๊ ที่จะไขว่คว้าอะไร แต่กลับไม่ได้อะไรกลับมา
     
    แม้ว่าเราจะพยายามซักแค่ไหนก็ตาม
     
    ความผิดหวังจากครั้งที่แล้ว
     
    สอนให้ฉันรู้จักเจ็บ แล้วก็รู้จักจำ
     
    รู้จักหวัง ต้องรู้จักปล่อยวาง
     
    แต่ตอนนี้มันกลับมาหาฉันที่ที่ตรงนี้อีกครั้ง
     
    มันมากไปไม๊ ที่จะลองไขว่คว้ามาอีกครั้ง
     
    อยากจะบอกว่า การให้ความหวังกับคนอื่นน่ะ
     
    บางครั้งก็อาจจะทำให้คนคนนั้นรู้สึกดีนะ
     
    แต่ขอร้องล่ะ ถ้าหากไม่คิดที่จะจริงจังต่อ ก็เลิกซะเถอะ
     
    มีแต่จะเพิ่มความเจ็บปวดมากขึ้นไปเท่านั้น
     
    เหมือนกันกับการเดินจูงมือกันเดินขึ้นไปบนที่สูง
     
    แต่พอกำลังจะถึงยอด กลับผลักกันตกลงมาซะงั้น
     
    ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย จริงๆนะ
     
    แล้วก็อย่าคิดว่าฉันเป็นของตายของใคร
     
    เพราะฉันบอกได้เลยว่า ตอนนี้ไม่คิดจะง้อใครซักนิด
     
    ฉันมีที่อยู่ของฉัน โลกของฉันปกป้องฉันจากการเป็นของตายของใครได้
     
    ไม่ใช่คิดว่าเบื่อแล้วจากไป พอหายเบื่อแล้วกลับมา
     
    ถ้าคิดอย่างนั้น ก็ไม่มีทางข้ามเส้นของโลกฉันมาได้หรอก
     
    มันไม่ต้อนรับน่ะ
     
    ตอนนี้คนที่ฉันรักมากที่สุดมีเยอะ
     
    เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกสบายใจ ที่จะไม่ต้องคิดอะไรมาก
     
    ไม่ต้องคิดว่าใครจะมาว่านินทาลับหลัง
     
    ไม่ต้องคิดว่า ใครจะไม่พอใจในการกระทำของฉัน
     
    คิดว่า..ช่วงนี้เป็นช่วงที่ฉันมีเพื่อนมากที่สุด
     
    แต่นี่ก็เป็นความคิดของฉันฝ่ายเดียวนะ ไม่มีอะไรมาอ้างอิงหรอก
     
    โบว์รักป๊า รักแม่
     
    รักยัยบี และลัคกี้ น้องสาวผู้น่ารัก ที่ไม่เคยโกรธพี่สาวงี่เง่าคนนี้
     
    เพราะถ้าแกลงมือกับฉันจริง ฉันก็คงแพ้ 555+
     
    รักเพื่อนๆทุกคน
     
    โอ๊ต มิก ป๊อบปี้ กิ๊ฟ เจ้าแม่ แอ๋น
     
    โอ๋ ซันนี่ น้ำ วี ซาร่า ปาร์
     
    แนน นัฏ เกศ
     
    เมเดย์ ท๊อฟฟี่(- -") กอล์ฟ อะ โบ๊ท
     
    ฟาง เอ เบียร์ ชุ กิ๊บ ฟ้า โช
     
    แม๊ก เอ็ม ชุ เบนซ์ น้องเอก นเรศ
     
    อั๋น ปุ๋ย โน่ จา
     
    แล้วก็จิรเกียรติ...น้องเปี๊ยก
     
    ตอนนี้กุโคตรมีฟามสุขเลย
     
    เย้ๆ ^^
    ขอให้ทุกคนมีความสุข
     
    และกล้าที่จะคว้าความหวัง
     
    ...อาเมน...
    February 25

    ++ก้อกุอยากเขียน++

     

     

    มีคนมาว่ายัยโบว์กะแดะแรด เขียนสเปซเพราะ

     

    อยากโชว์อยากอวด ทั้งๆที่ไม่มีใครสนใจ

     

    อ้อ...ขอโทษค่ะ กุไม่ได้บังคับให้มาอ่านนี่

     

    กุอยากเขียนกุก้อจะเขียน ทำไม สเปซกุ -*- มีสิทธิ (โว้ย)

     

    ก้อพอใจจะนั่งกะแดะพิมพ์ต่อไป

     

    ใครอยากอ่านก้ออ่าน ไม่อยากอ่านก้อปิดปายยยย

     

    ก้อไม่ได้บังคับนี่หว่า -*-

     

    เข้าเรื่องๆ เด๋วเสียอารมณ์

     

    เมื่อวันก่อนไปนั่งดริ๊งค์นมสดกะน้องเปี๊ยก

     

    555+ ไม่แตะแอลกอฮอล์ค่ะ โทษทีๆ

     

    ทีแรกว่าจะไดเอ็ท กันทั้งคู่

     

    เอาไปเอามา ล่อยำรวมกะยำวุ้นเส้นไปคนละจาน

     

    จานใหญ่โคดๆ

     

    จ่ายเงินเฉียดคนละ 50 ฝ่าๆ

     

    ให้ตายเหอะ โปรแกรมไดเอ็ทกุ!!

     

    เมื่องวานนี้ไปงานไอทีใน มข.

     

    อยากได้โน้ตบุ๊คชะมัด แต่แพงโคดๆ สามหมื่นอัพ!!

     

    รอนังลัคกี้เป็นชาติ กว่ามันจะเสด็จ -*- กุว่าจะเอาปอเต้กตึ๊งไปหามมันมาแล้วเชียว

     

    โทรไปตั้ง 11 สาย ไม่รุสึกตัว

     

    มันสารภาพว่าหลับ โอ๊ยย พระเจ้า!!

     

    กลับมา นั่งเล่นเกมส์

     

    เออ..กลับมาบ้า Harvest Moon อีกรอบ

     

    มันส์ดีเหมือนกัน

     

    ซักพัก ไปซื้อข้าวเย็นมากิน

     

    ไอ้คุณจิรเกียรติเพิ่งโผล่หน้ามา บอกให้พิมพ์งานให้

     

    (เนี่ย...กุพิมพ์อยู่)

     

    ค่าตอบแทนคือ...บัตรเช่าการ์ตูน กะข้าวเย็น 1 มื้อ

     

    เหมือนจะคุ้ม - -" ละมั้ง

     

    ตอนนี้พิมพ์สัมผัสเกือบได้

     

    แอบเหลือบมองแป้นนิดๆ

     

    อีกหน่อยคงคล่อง ล่ะมั้ง

     

    ปล.ช่วงนี้ออนเอ็มไม่ค่อยได้นะค๊า

     

    ไม่รู้ทำไม สงสัยกุดีเกินไป - -"

     

    แล้วก้อนะ กุตอบเอ็มทุกคน...ไม่เคยเบี้ยว

     

    เพียงแต่มันไม่ขึ้น แค่นั้นเอง

     

    ฝันดีๆ

     

    ...อาเมน...

     

     

    February 23

    ~~ปิดเทอม~~

     
    แต่ก่อน...กุว่ากุชอบนะ ปิดเทอมเนี่ย
     
    พอมาปิดแมร่งรวดเดียว กุมภา - พฤษภา กุเริ่มคิดละ
     
    จะทำอะไรดีวะ -*-
     
    ช่วงนี้ว่างมากๆๆๆๆ
     
    ใครก็ได้ชวนกุไปเที่ยวหน่อย
     
    เบือ -*-
     
    พรุ่งนี้มีงาน E-Expro ที่หอกาญจนาภิเษก ที่มหาลัยขอนแก่น
     
    กุอยากไป เลยโทรหาไปลัคกี้น้องรัก
     
    มันกำลังจะกลับบ้านพอดี๊ พอดี... ดักมันไว้ทัน ฟู่...
     
    แต่ก็อยากโทรชวนน้องเปี๊ยกไปนะ เฮ้อ... ทำไงดีวะ -*-
     
    กุอยากเล่น RBO แร็กนารอกแบทเทิล ออฟไลน์
     
    แต่โหลดมา แมร่งเสือกเปิดไม่ได้
     
    น่าตบชิบหายเลย -*-
     
    เฮ้อ...
     
    เซ็งๆ
     
    ตอนนี้โดเรมอนมูฟวี่ 4 ตอนรวด กับ 2 ตอนพิเศษที่โหลดมา
     
    ได้ดูแล้ว...นั่งดูตาแฉะ แทบจะฝันเป็นโดราเอมอน -*-
     
    เปิดเทอมคงบ้าขึ้นเยอะ -*-
     
    11-31 มีนาคม ค่ายโอลิมปิกคอมค่าย2
     
    3-7 เมษายน พี่เลี้ยงค่าย สสวท.
     
    24-28 เมษายน ค่ายเอิร์ทไซน์
     
    ...อาเมน...
     
    February 20

    <--The Best Day So Happy-->

     
    วันนี้เป็นวันที่สมกับการรอคอย >_<
     
    เมื่อเช้า ตื่นเช้ามากๆๆ (ตีห้าครึ่ง - -")
     
    รีบ Have Breakfast สุดชีวิต เดี๋ยวไปขึ้นรถไม่ทันน้องเปี๊ยก
     
    กะแดะซื้อชาอยู่เซเว่นตั้งนาน 555+ กว่าจะรู้ตัว รถก็มาพอดี วิ่งขึ้นรถเกือบไม่ทัน
     
    ถือว่าดวงดีโคตร เพราะน้องเขาก็ขึ้นรอบนี้ อ๋ายยย
     
    รอยยิ้มแรกของวัน ฉันจะละลายคารถ >_<
     
    วันนี้สอบวันสุดท้าย
     
    ทำไม่ได้แต่สังคมแฮะ - -" โชคร้ายชะมัด อุตส่าห์อ่านไป
     
    แต่ก็เอาน่ะ ผ่านๆมาแล้ว
     
    วันนี้วันเกิดแนนด้วย
     
    Happy Birthday ค่ะ
     
    ตอนเย็นไปกินไดโดมอนกะ แอ๋น โอ๋ พีน้ำหวาน แนน นัฏ
     
    เจอน้องเปี๊ยกที่ร้านด้วย อ๋าย....ดีชะมัด
     
    เลยคุยกันว่าเดี๋ยวจะไปเที่ยวกันอีก 555+
     
    แล้วโบว์ก็มานั่งคุยกะเพื่อนๆต่ะ วันนี้ได้ฟังอะไรเยอะแยะ ได้พูดนิดเดียวเอง 555
     
    น้องเปี๊ยกจะกลับบ้านก่อนโบว์ เราเลยต้องบะบายแบบเศร้านิดๆ T_T
     
    นั่งกินกะเพื่อนต่อแป๊บๆ ก้อ 6 โมงเย็นกว่า เลยตะแล๊ดกลับบ้าน
     
    รอบ 6.30 น. รอบปกติ
     
    นั่งฟังเพลงรอรถออกไปเรื่อยเปื่อย
     
    ก้อเห็นเทพบุตรน้องแคนสุดหล่อปรากฏตัว
     
    แถมมานั่งข้างโบว์อีก เหอะๆ เวลล์ล่ะ วันนี้ละลายหลายรอบชะมัด
     
    ทีแรกไม่รู้จะคุยอะไร เลยถามน้องเขาไปว่า "ไม่ไปฉลองสอบเสร็จเหรอ"
     
    น้องเขาก็ตอบกลับมาว่า "ไปมาแล้วล่ะ แล้วพี่โบว์ล่ะ"
     
    เราเลยบอกไปว่า "ก้ออยากไปอยู่หรอก แต่เพื่อนไปเติมรมย์ มันกลับดึก"
     
    เทพบุตรสุดหล่อมีเล่นมุข..."เติมลม ยางรถหมดเหรอพี่ ^^ "
     
    อ่ะโหยยย น่ารักเป็นบ้า >_<
     
     
    และแล้ว..พอรถกำลังจะออก น้องเปี๊ยกก็ขึ้นมา
     
    โหยยย ไอ้เราก็นึกว่ากลับไปแล้ว แต่พอดีว่าโบว์นั่งกับน้องแคน
     
    น้องเปี๊ยกเลยนั่งข้างหลัง
     
    เชื่อมั้ย?? ตลอดทาง ยัยโบว์หลับไม่ลง อ๋ายยย
     
    รัศมีความหล่อทิ่มแทงเหลือร้าย ทั้งข้างๆและด้านหลัง
     
    วันนี้เป็นช๊อกโกแลต M&M ทั้งวัน (ละลายในความหล่อ ไม่ละลายในแสงแดด 555+)
     
    ตอน 2 ทุ่มกว่าๆ
     
    เปี๊ยกมารับไปเที่ยว ป๊ากะแม่อนุญาตด้วย หุๆๆ
     
    ปล่อยลูกสาวคนโตไปหนึ่งวัน ดีออก
     
    ไปเที่ยวกะน้องเขา สองคน
     
    โอ๊ย ดีใจสุดชีวิต
     
    ตอนมาส่ง บอกบ๊ายบาย อ๋ายย น่าร๊ากกก
     
    >_<
     
    ชอบวันนี้สุดชีวิตเลย
     
    ขอให้ทุกคนมีความสุขเช่นกัน
     
    ...อาเมน...
     
    February 14

    ^^The Best of Valentine^^

     
    อ๋ายย...
     
    แบบว่าโคตรจะชอบวาเลนไทน์เลย ให้ตายสิ!!
     
    วันนี้ให้ Chocolate น้องเอก เป็นคนแรก อืม...
     
    เพราะไม่ได้ขึ้นรถรอบเดียวกับน้องเปี๊ยก (เซงเลย)
     
    พอมาถึงโรงเรียนก็ให้เพื่อนรักสปีชีส์เพศผู้ทั้งหลาย
     
    ป๊อบปี้ มิก โอ๊ต โชกุน เศรษ
     
    แล้วพอตอนเข้าแถวก้อพาโอ๊ตไปเอาบัตรเข้าห้องสอบ 555+
     
    แล้วก็ประมาณว่าเจอน้องชายสุดหล่อพอดีเด๊ะ
     
    เลยยื่น Chocolate อันเบ่อเริ่มให้น้องเปี๊ยก
     
    แล้วบอกว่า "Happy Valentine นะ"
     
    น้องเขายิ้มรับแล้วบอกว่า ขอบคุณ
     
    อ๋ายย ละลายลูกเดียวเลยฉัน
     
    วันนี้ทำข้อสอบไม่ค่อยได้เท่าไหร่
     
    ยอมรับกับตัวเองเพราะไม่ได้อ่านจริงๆ
     
    เฮ้อ...ทำได้แค่ปลง
     
    แต่วันนี้ที่เสียศูนย์สุดๆ เต็มประตู
     
    คือการเสียไปเกือบ 75 คะแนนจากวิชางานเกษตร
     
    เกรด 0 เห็นๆเลยนะนั่น - -"
     
    ทั้งๆที่เราก็ทำงานส่งแท้ๆ เฮ้อ...แย่เลย
     
    เปี๊ยกก็บอกว่าให้ทำใจ
     
    จะเชื่อค่ะ!!
     
    พอกลับมาถึงบ้านประมาณทุ่มเศษๆ
     
    ไม่มีอะไรทำอ่ะ
     
    เลยโทรไปชวนน้องเปี๊ยกไปกินนมสด
     
    น้องเขามารับด้วย เย้ๆ
     
    คุยกันไปเรื่อยๆ โอเค...ก็สนุกไง
     
    เลยทำให้ วาเลนไทน์ปีนี้แฮปปี้มากมาย
     
    เปี๊ยกบอกว่าชอคโกแลตอร่อย ปลื้มๆๆ ทั้งๆที่ไม่ได้ทำเอง
     
    เอาน่ะ ยังไงฉันก็เป็นคนซื้อ
     
    แล้วเปี๊ยกก็มาส่งที่บ้านตอนสองทุ่มกว่าๆ
     
    แม่มองตาขวางเลย 555+
     
    เอาน่ะๆ นานๆที
     
    ถือว่าฉลองติดศูนย์ไปในตัว
     
    อ่า...ขอบคุณคุณชายจิรเกียรติเพื่อนรักที่ยังไม่ลืมวาเลนไทน์
     
    อุตส่าห์โทรมาแฮปปี้วาเลนไทน์พร้อมกันทวงของขวัญ
     
    ให้ตายสิ แกจะนึกออกไปทำไมเนี่ย กระเป๋ายิ่งแฟบๆอยุ
     
    เอาไว้วันหลังนะที่รัก ให้แกกลับจากกรุงเทพก่อน
     
    อันที่จริงเห็นเพื่อนบอกว่าจะตั้งโปรแกรมแฉกันและกัน
     
    เลยว่าจะมาแฉกะเขามั่ง
     
    สงสัยโปรแกรมล่มมั้ง 555+
     
    ช่างเขาๆ เรามีความสุขของเราก็พอ
     
    ขอให้ทุกคนมีความสุขกับวาเลนไทน์
     
    ...อาเมน...
    February 12

    <อะไรๆก็สายเกิน>

     
    เคยลองคิดๆอะไรหลายๆอย่าง
     
    แต่ก็มาคิดออกเมื่อไม่นานมานี้
     
    มีอะไรบางเรื่องที่ทำให้คิด
     
    คนที่เรานั่งมองตลอดเกือบ 4 เดือน
     
    ฉันน่าจะกล้าทักไปตั้งแต่วันแรกที่เจอ
     
    ให้ตายเถอะ...มาคุยกันแบบนี้ในวันสุดท้าย
     
    เสียดายชะมัด
     
    นั่งมองคนๆนั้นเรียน (ที่เรียนพิเศษ) ตั้งแต่เดือนตุลาคม
     
    ล่วงเลยมาจนจะกุมภา กี่เดือนแล้วเนี่ย
     
    ทีแรกคิดว่า คงไม่ได้คุย ถึงอยากทักใจจะขาด
     
    ทำได้แค่ ถามเรื่องเรียนเล็กๆน้อยๆแล้วจบกันไป
     
    มาเมื่อเสาร์นี้
     
    เขาทักเราก่อน อ้อ...แปลกใจนิดน่อย
     
    แต่ก็ตอบไปดีๆ
     
    เขาก็ชวนคุย แอบดีใจนิดๆ 555+
     
    เลยรู้ว่าเขาอยู่อุดร เทียวมาเรียนทุกวัน
     
    ขยันชะมัด
     
    อันที่จริง สัปดาห์หน้า เปนวันปิดคอร์ส
     
    แต่คนๆนั้นจะไม่มาแล้ว
     
    ตั้งใจจะอ่านหนังสือสอบ
     
    เสาร์เมื่อกี๊เลยเจอกันเป็นครั้งสุดท้าย
     
    เฮ้อ...
     
    น่าเสียดายชะมัด ขนาดชื่อฉันยังไม่ได้ถามเลย
     
    ได้แต่ภาวนาให้อาทิตย์หน้า คนๆนั้นมาเรียนทีเถอะ!!
     
    อย่าปล่อยให้อะไรๆสายเกินไป
     
    ถ้าเราไม่เริ่ม แล้วใครจะเริ่ม
     
    ...ภาวนาให้เราได้เจอกัน...
     
    ...อาเมน...
     
     
    February 02

    !!The Status Of Me...now!!

     
    Um...today want to show power of english language.
     
    But... รุสึกว่าภาษาตัวเองยังไม่ค่อยแข็งเท่าไหร่ 555+
     
    เอาเป็นว่าใช้ภาษาไทยเนี่ยแหละดีแล้ว ^^
     
    วันนี้ลองมานั่งคิดๆดู
     
    ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในฐานะอะไร สำหรับใคร
     
    คิดไปก็ตลก เออว่ะ คนเรานี่ก็เป็นไปได้
     
    สำหรับในห้องเรียน คงเป็นตัวร้ายสุด teen...
     
    ระรานนางเอกไปทั่ว 555+
     
    เอาน่ะๆ ช่างเหอะ ให้เป็นตัวร้ายอย่างสบายใจ
     
    ดีกว่าการที่จะต้องเสแสร้งเพื่อเป็นนางเอก
     
    อยู่อย่างนี้ก็สบายดีแล้ว ^^
     
    สำหรับนอกห้อง
     
    เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน
     
    แต่บางคนก็นะ...ปกติไม่เคยเห็นหัวกัน
     
    แต่พอมีงานก็...กุก็สารานุกรมงานนั่นแหละ
     
    อันนี้ก็น่าคิด - -"
     
    แล้วสำหรับการเป็นรุ่นพี่สำหรับน้อง ม.4 สุดที่รัก
     
    โอ๋ย...ทำไมมันหลอแบบนี้ว๊า...
     
    เอาน่ะ ก็ได้แค่คิด
     
    ขอเกินรุ่นพี่ไม่ได้เหรอเนี่ย ชิส์ -*-
    พอมานอกโรงเรียน
     
    อันนี้น่าคิด
     
    ว่าเปนอะไรสำหรับมัน
     
    เพื่อน หรือว่าแม่มัน -*-
     
    เพราะอาจจะสนิทเกินไปที่จะคิดเกินเลย
     
    แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว...
     
    ว่าเราก็เป็นแค่เพื่อนกัน
     
    บางที การที่เป็นมากกว่านั้น คงทำให้สูญเสียความรู้สึกดีๆที่มี
     
    เพราะถ้าเราลบมันไป ก็ยากที่จะทำให้เหมือนเดิม
     
    ก็เข้าใจ และยอมรับ ถ้าเราจะเป็นแค่เพื่อนกันแบบนี้
     
    แต่อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปจัง
     
    เหลือเวลาให้เราได้พิสูจน์อีก 1 ปี
     
    จะทำได้ไหม??
     
    นั่นมันขึ้นกับความรู้สึกของเราสองคน
     
    อยากบอกให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเสมอ และไม่อยากให้แยกจากกัน
     
    แต่โชคชะตาดูเหมือนจะไม่ยอมให้เราทำอย่างนั้น
     
    เพราะอีก 1 ปีเราต้องแยกจากกันแล้วจริงไหม
     
    อยากให้แกลองคิดดูใหม่อีกที
     
    ยังพอมีเวลา
     
    เปลี่ยนความคิดตอนนี้ยังทัน
     
    เชื่อ..ว่าแกสามารถทำได้ ในสิ่งที่อยากจะทำ
     
    วันนี้มีคนถามว่าเราเป็นอะไรกัน
     
    ถ้าแต่ก่อนถามคงลังเลที่จะตอบ ว่าเราเป็นอะไรกัน
     
    แต่วันนี้ตอบได้แบบไม่ลังเล
     
    เราเป็น "เพื่อน" ที่สนิทกันจนเกินไป
     
    จนเกือบจะคิดเกินเพื่อน
     
    จนเกือบจะทิ้งความรู้สึกดีๆ
     
    >_< หวังว่าตอนนี้ "เพื่อน" จะนอนกลับฝันดี (เพราะแกนอนเร็วมากมาย -*-)
     
    แล้ว "เพื่อน" คนนี้ จะนั่งทำงานต่อไป 555+
     
    เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าเราเจอกัน
     
    ฉันจะบอกแกว่า "ฉันรักแกว่ะ ไอ้เพื่อนรัก"
     
    เท่านี้คงพอมั้ง ^^
     
    เชื่อไหมว่า แกเป็นเพื่อนผู้ชายคนแรกที่ฉันคบได้อย่างสนิทใจจริงๆ
     
    เล่นกับคนอื่นทีไร เพื่อนชอบล้อว่ะ ,,-_-,, เลยไม่กล้าเลย
     
    รักแกนะเว้ย >_<
     
    GooD NighT
     
    ...R - Main...
     
     
     
     
    February 01

    "Smilely Boy"

     
    ก็แบบว่าวันนี้ดีใจอย่างแรง
     
    ตอนเช้าไปโรงเรียนกะน้องเปี๊ยกอีกแล้ว เย้ๆ
     
    แต่เรื่องที่เด็ดที่สุดของวัน
     
    จิรเกียรติโทรหาแล้ว >_< เย้ๆๆ
     
    แล้วก็ไม่โกรธกันแล้ว
     
    สัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ให้เพื่อนรักได้ภูมิใจ
     
    จะไม่ดื้อ ไม่ซน 555+
     
    แบบว่า พรุ่งนี้มันจะไปหนองคาย
     
    เลยขอของขัวญวันเกิดย้อนหลังซะเลย
     
    ซึ่งคุณชายก็ตกปากรับคำเป็นอย่างดี
     
    แต่ฉันว่ามันลืมแหงๆ 555+
     
    เอาเหอะ แค่คืนดีกันก็โอเคแล้วล่ะ
     
    ขอให้ทุกคนฝันดี
     
    ปล.เรื่องสั้นเขียนยากมากมายเลยนะ -*-
     
    ปล. น้องเปี๊ยกเท่ น้องแคนก็เท่ จิรเกียรติก็เท่ ยิ้มทีบาดใจ
     
    ฝันดีค่ะ
     
    วันนี้จะไม่ขออะไรกพระเจ้า
     
    เพราะวันนี้ได้อะไรดีๆมามากพอ
     
    ยกเว้นเรื่องมาสเตอร์พีซแห่งความรับผิดชอบนะ 555+
     
    ...อาเมน...