เป็นอะไรที่เหนื่อยมากมาย

หลังจากที่กลับมาจากกรุงเทพแล้ว...

ไปถึงงาน 7.30 น.โดยประมาณ

ง่วงเปนบ้าเลยโรบิน!!

แล้วเราก้อเดินๆๆๆๆ

เดินไปหาที่กินข้าว

อดีแว่วๆว่ามีน้องมิลค์...

เกิร์ลเฟรนด์ของเมเดย์มาด้วย

มายเฟรนด์แอนด์ไอเลยอยากเห็นกันใหญ่

สมาชิก 20 กว่าคนของ 6/4 เลยตัดสินใจที่จะตาม

- -" หยั่งกะเกิร์ลเฟรนด์เมเดย์เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกอันดับที่ 10

แต่สุดท้าย...ก้อไม่มีใครได้เห็น มิลค์ นอกจากชนกลุ่มน้อย 6 คน (- -")

สาเหตุเพราะไกลเกินที่สังขารจะไปถึง

เหอะๆ

พองานเริ่มนะ พระเจ้าช่วยกล้วยเกือบเน่า - -"

คนเยอะคอดๆ เยอะยิ่งก่างานเอเชียนเกมส์ที่โบว์เคยไปอีก

อยากตายซะหน้างาน คนหรือมดตอมลูกกวาด

พอเดินเข้าไปชาเลนเจอร์ 2 ที่ๆแสดงพระราชประวัติ

คนเยอะดีเจงๆ -*- เดินดูแป๊บๆ โบว์เหนื่อยมากๆ

ไม่ได้เหนื่อยกับเดินนะ อึดอัดอ่ะ คนเยอะมากๆๆๆ

หายใจตามไม่ทัน (แย่งกุหายใจหมดเลย - -")

แล้วทีเนี๊ยะก้อไปจองตั๋วพระมหาชนก

คนก้อเยอะอีกละ

-*- เราเลยอดดูกันเลย

แล้วก้อไม่มีที่นั่งอีก

อนาถตัวเองมากๆๆๆๆๆ

ต้องไปนั่งข้างเสา... นั่งกองกันกินเฟรนช์ฟรายด์กัน 6 คน

โบว์ เจ้าแม่ ซันนี่ หนึ่ง เอมี่ กะปฐวี

เฮ้อ.....

อยู่ที่อิมแพคตลอด 13 ชั่วโมง

ทำให้เราหมดอาลัยตายอยากอย่างแรง

พอถึง 3 ทุ่มเวลานัด

รีบไปที่รถทันทีๆๆๆๆ

พบว่าเพื่อน...ที่ไหวตัวทัน ไปสยามกันหมด

อลังการงานสร้าง กุไปไม่ทัน - -"

แล้วเราก้อนั่งเล่นกัน ถ่ายรูปกัน ฟ้าแลบแปลบปลาบ

น่ากลัวจริง

อภิชนก้อถือโมชิน้อยมา

โบว์เลยได้โมชิน้อยกลับบ้าน เย้ๆ

เป็นอะไรที่เข้ากันกับกะปุกอีก 3 อันบนหัวเตียงมากมาย

แถมไอ้เบาะรองยังมีกลิ่นชาอีก

ได้กลิ่นที อยากกินเพียวริคุเลย - -"

มะวานเปนไข้ ปวดหัว ไมเกรนขึ้น

เซงมากๆ มาถึงบ้านตอนตี 4

แถมเกือบตื่นลงเกือบไม่ทัน รีบมากๆ จนคอนแทคหลุดเลย

ปวดตาสุดๆ - -" คิดแล้วอนาถตัวเองมากมาย

วันนี้เลยไม่ไปเรียน

(ทีแรกว่าจะไปอยุนะ แต่อภิชนไม่เอาหนังสือไปให้นี่นา)

^^เดี๋ยวจะเอารูปมาอัพขึ้นสเปซนะ^^