vanness_a's profile╬╬╬ [V]aNnEsSa ╬╬╬ •°...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 29

    [ D ] a i d o m o n

     
    ช่วงเน้ กินเยอะ มากมาย เหอะ
     
    มะวาน ช่วง 6 โมงเย็น - ทุ่มนึง
     
    กินมาม่า แบบประชด กระเป๋าตังค์
     
    มาม่า 3 ซอง ลูกชิ้น 1 ห่อ เต้าหู้ไข่ 1 หลอด กะ ไข่อีก 1 ฟอง
     
    ซัดโฮกไป จนทุ่มนึง
     
    เที่ยงคืนก็หิ๊ว..หิว อีก  TT^TT
     
    กระเป๋าตังค์แหกแทบร้องไห้
     
    ซัดน้ำเปล่าจนอิ่ม ... แล้วกลิ้งขึ้นเตียง
     
    พยายามใช้ความง่วง ระงับความหิว ฮ่าๆ...
     
    ===========================
     
    วันเน้ ใส่ส้นสูง
     
    สูงแอบปรี๊ด... แอบเรียบร้อย รวบผมติดกิ๊บ ฮ่าๆ...
     
    ใส่สอบ กะ ชอป หยั่งกะสาวราชภัฏแน่ะ
     
    วันเน้ ทั้งๆที่ กิจกรรม เยอะแยะ มากมาย
     
    ทำไม ยังคิด จะใส่ อีก นะ T^T
     
    วันเน้ ส่งรายงาน SE ที่เล่นเกมส์อ่ะ
     
    โบว์ทำเสร็จก่อนเวลา >//< เด็กแอ๊บขยัน
     
    เลยไม่ได้รีบอะไร ... ที่รีบนะ เพื่อนๆ มากกว่าเนาะ ^^"
     
    วันเน้ ส่งรายงาน TU
     
    ม่ายเลย ฉันไม่ค่อยได้ช่วยอะไรเลย ^^"
     
    กระหืดกระหอบไป เพราะปอมๆโทรมาบอกว่าได้เวลาแล้ว
     
    ส้นสูงจงเจริญ T^T~~
     
    วันเน้ เบนซ์ชวนไปกินไดโดมอน
     
    ไปกะ แอร์ เบนซ์ บุช กระแต ตุ๊กติ๊ก ติ๊ดตี่ วิว ปอ (ครบเนาะๆ)
     
    ไปไดโดมอน ... โดนแบ่งเปนสองโต๊ะซะงั้น
     
    โบว์นั่งกะแอร์ บุช เบนซ์
     
    กะลองของ... เนื้อโคขุน (ฮ่าๆ..)
     
    สั่งตั้งนาน กว่ามันจะมาให้ลองลิ้มชิมรส
     
    พอชิมไปปุ๊บ... ชิ้นแรกไม่มีปัญหา
     
    ชิ้นที่สอง... อื้ม ... อร่อยดี  นุ่มๆเนาะ
     
    แล้วก็เริ่มมึนเรื่อยๆ... - - สันนิษฐานว่ามันหมักเหล้า T^T~~
     
    โบว์มึนนิดๆ ... แต่ก้ไม่มีปัญหา
     
    ตั้งหน้าตั้งตา โซ้ย อย่างเดียว >//<
     
    ซักพัก เริ่มผิดสังเกต
     
    แลดูบุชชี่ เฮฮา ผิดปกติ
     
    บุช เมา โค ขุน ซะ แล้ว >//< ฮ่าๆ...
     
    กินไปกินมา โต๊ะโบว์ของหมด มั๊นก็ไม่เอามาเสิร์ฟซะกะที
     
    เลยไปซุยของโต๊ะกระแตมากินมั่ง ฮ่าๆ.. ประทังความหิว
     
    วันนี้กินเยอะมากมายอ่ะ
     
    ปล. เช็คบิลเสร็จ ... โบว์เหลือตังค์ติดตัว 2 บาท - - (เบนซ์แปะเพิ่มให้อีก เป็น 3 บาท ^^")
     
    กินเสร็จแล้วไปเดินย่อย
     
    ไปเจอเทศกาลขนม T^T
     
    เหมือนปีที่แล้ว ที่เดินไปเจอชอคโกแลตอ้ะ
     
    สวยงาม น่าทาน แต่ราคาแพงเลือดซิบ - -
     
    อยากกิ๊นนนน
     
    โรคบ้าชอคโกแลตกำเริบ ..
     
    แต่ จำนวน เงิน ใน กระ เป๋า ตังค์
     
    เป็น ตัว สั่ง break;
     
    ชิส์ - -*
     
    ================================
     
    วันเน้ ... แม่โทรมา
     
    บอกอย่าไปชุมนุมกะเขานะลูก
     
    แม่ไปบอก ป๊า เห้อ... อย่ามาบอกโบว์เล๊ยย
     
    จ้างก็ไม่ไป - -"
     
    ประเทศไทย วุ่นวายๆ...
     
    ปากก็บอกเพื่อชาติ
     
    ตอนนี้ ใครมั่งเหรอ ที่ทำเพื่อชาติ
     
    เฮ้อ...
     
    เพื่อพวกตัวเองทั้งนั้น - -
     
    ==========================
     
    อ่าน โจทย์ อา คิ เทค ไม่ รุ เรื่อง ว้อยยย  TT^TT เซง!!
     
    August 26

    [ R ] e p o r t

     
    H * a - P ~ p ^ Y
     
    นิดๆ หน่อยๆ
     
    ถึง แม้ ว่า ช่วง นี้ งาน จะ เยอะ
     
    แต่ ช่วง นี้ กลับ ห้อง มา นั่ง คิด อะ ไร ผ่านๆ มา
     
    ยิ้ม แก้ม ปริ ^^
     
    ไม่ ได้ มี ความ รัก แบบ หวาน ๆ
     
    ไม่ ได้ มี แฟน
     
    ฉัน ก็ ยัง ยิ้ม เฮ ฮา ได้
     
    วัน นี้ ยิ้ม จน ปวด แก้ม >//< ถ้า ไม่ นับ ตอน นอน .. ^^"
     
    ========================
     
    มะ วาน เรียน PY
     
    ให้ ดู คลิป อะ ไร ก็ ไม่ รู้
     
    แอบ น่า กลัว นิดๆ T^T
     
    เลย ชิง หลับ ก่อน ซะ เลย ฮ่า ๆ ...
     
    แล้ว ก็ มา ตื่น กะ ควิซ มหา โหด
     
    เขียน ยาว หยั่ง ก๊ะ Re Port
     
    ----- ติ๊ง ต๊อง ----
     
    ควิซ เสร็จ หลับ ต่อ
     
    ตื่น กะ เสียง ฝน ตก แรง ค่อดๆ
     
    เลิก เรียน เดิน ไป โรง วิทย์
     
    ฟ้า แลบ แปลบ ปลาบ TT^TT อยาก จะ กรี๊ด ดัง ๆ
     
    ==========================
     
    เสรจ แล้ว เลย ไป ทำ ตรวจ สอบ คุณ ภาพ น้ำ ของ TU 130
     
    นัง โบว์ เอา มือ จุ่ม น้ำ คลอง ธรรมศาสตร์ TT^TT
     
    ฮ่า ๆ ... แม่ง เลอะ เทอะ อ่ะ
     
    ฝน เพิ่ง ตก โคลน ก็ ลื่นๆ
     
    รอง เท้า ก็ เพิ่ง ซัก T^T~~
     
    ไม่ เปน ไร อา ทิตย์ ที่ แล้ว ปัด ศรี ทำ
     
    อา ทิตย์ นี้ อิ โบว์ (ก็ ต้อง) ทำ ได้!!
     
    ด้วย ความ ช่วย เหลือ จาก บุช ชี่
     
    ทำ ให้ งาน เสร็จ ด้วย ดี
     
    (^^ โค้ง ขอบ คุณ งาม ๆ ^^)
     
    ============================
     
    วัน นี้ ไม่ มี อะ ไร เท่า ไหร่
     
    อยาก ใส่ ส้น สูง เลย ขอ ซ้อน จักร ยาน ปอม ๆ ไป เรียน
     
    นั่ง เรียน อา คิ เทค วัน เน้ ไม่ ง่วง เลย
     
    หนุก หนาน ... อา จารย์ เหมือน นัต ตี้ เลย ฮ่าๆ...
     
    เรียน Da Ta ลุง กอล์ฟ so puzzle บ่อย เกิ๊น วัน เน้
     
    แอร์ ก็ ดู เปน ง่วง ๆ มึน ๆ
     
    อิ โบว์ นั่ง อา รมณ์ ดี เวอร์ >//<
     
    กลับ ห้อง มา นอน ...
     
    สัง เกต คอม ตัว เอง ... พอ มือ มัน ว่าง เลย ลอง ดึง สาย Lan ดู
     
    ดึง ไม่ ออก!!  - -!!
     
    ข้อ สัน นิษ ฐาน เบื้อง ต้น ที่ คิด เอา เอง คือ
     
    ใช้ นาน ไป เครื่อง ร้อน เกิน ไป หัว สาย Lan ละ ลาย ติด เครื่อง
     
    TT^TT ยิ่ง คิด ยิ่ง เครียด ยิ้ม ไม่ ออกแระ
     
    นั่ง แงะ จน เจ็บ มือ สุด ท้าย ใช้ ไม้ บรร ทัด ช่วย
     
    T^T กว่า จะ ออก  ( วัน นี้ เลย จะ เห็น MSN โบว์ หลุด บ่อยๆ 555+ )
     
    =============================
     
    วัน เน้ กลับ มา อ่าน ข่าว เขา บุก สถา นี โทร ทัศน์ กัน
     
    เมือง ไทย วุ่น วาย
     
    ส่ง msg ไป บอก ป๊า ว่า " อบ รม เสร็จ แล้ว อย่า ไป ดู เขา ชุม นุม นะ
     
    มัน อัน ตราย และ น่า กลัว มาก ๆ "
     
    ป๊า โทร กลับ มา หัว เราะ ขำๆ
     
    หา ว่า เรา คิด มาก ... แล้ว บอก ว่า ไม่ ไป หรอก
     
    นอน ดู ที วี ที่ โรง แรม ก็ ได้
     
    โบว์ ดี ใจ ^^ แล้ว ก็ สบาย ใจ
     
    เห็น ข่าว แล้ว มัน น่า กลัว จริงๆ
     
     
    ที่ ไหน จะ สงบ สุข มั่ง น้อ
     
    ... เมือง ไทย เป็น อะ ไร ไป ...
     
     
    August 25

    [ 2 ] D a y s

     
    วันเสาร์
     
    เรียน TU120 เสร็จ
     
    ลัลล้าไปเซียร์แบบโทรมๆ
     
    ไปรับเอาเครื่องปรินท์สุดที่รักกลับมาห้อง
     
    เรื่องของเซียร์..
     
    ไปทีไร หงุดหงิดกะสะพานลอย & ป้ายรถเมล์ที่ไกลแสนไกล
     
    แบกปรินท์เตอร์เครื่องเบิ้ม...ขึ้นสะพานลอย จนกำลังจะถึงป้ายรถเมล์
     
    อ๊ะ!! ร้านซ่อมติ๊งต๊องไม่ได้คืนสายไฟกะสาย USB ให้
     
    ( แล้วกรูจะต่อปรินท์เตอร์เยี่ยงไร )
     
    ยืนเหงื่อตก ... ครั้นจะเดินแบกปรินท์เตอร์กลับก็ใช่ที่
     
    ไกลเชี่ยๆ!!
     
    ตัดสินใจ ... แบกปรินท์เตอร์เอาไปฝากไว้ที่คาร์ฟู
     
    ก่อนย้อนกลับไปเอาสายไฟ
     
    = = กว่าจะถึงหอ เย็นย่ำ...
     
    ================================
     
    วันอาทิตย์ ทำรายงาน
     
    ตรวจสอบน้ำซะเกือบรอบมหาลัย
     
    แดด นะ พี่ น้อง !!
     
    กลับมานอนห้อง ไข้แดกอีกแล้วคร่า...
     
    ไข้ตั้งแต่ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ยังไม่ยอมจรลีไปไหนเลยค่า..
     
    เซงค่า.. โกรธตัวเองมากมาย TT^TT อ่อนแอ อิ๊บ...
     
    พอกลับมาเลย นอน นอน แล้วก็ นอน
     
    ตื่นมา โซ้ย สุกี้ ทำเอง กิน ยา
     
    แล้วตีปังย่ากะอ๋อง ฮ่าๆ... (ตื่นมาเพื่อการเน้ ... )
     
    ซุยไป 2 เกมส์
     
    ชนะ 1 แพ้หลุดลุ่ยอีก 1
     
    TT^TT~~ อ๋องแม่งเจ๋ง
     
    ==========================
     
    กลับมานั่งซุย SIMse ต่อ
     
    เริ่มเล่นเป็น
     
    เหมือนจะเข้าเค้า
     
    จะพยายาม สู้ๆ
     
    ==========================
     
    แอบดีใจ อาคิเทค คะแนนไม่แย่อย่างที่คิด
     
    >//< แต่ถ้าไม่ขยัน final แย่แน่ไอ้โบว์เอ๋ย
     
    แม่ได้ลดค่าขนมแกแน่ๆ ฮ่าๆ...
     
    วันพุธเน้ ป๊าจะกลับแล้ว..
     
    อยากไปส่งจัง ไม่น่ามีเรียนเลย = =
     
    ร้าก..ป๊ากะแม่ มากมายอ้ะ
     
    ==========================
     
    PY ยังไม่ได้อ่านเพิ่มเลยง่ะ
    วันเน้ คนคนนึง ก็ช่าง...
    เสียใจๆ วันเน้เอาแต่นอนอย่างเดียวเลย
    โอกาสแค่เน้ก็เอา...
    ^^" รายงาน TU ก็ยังไม่พิมพ์
    กุบอกแล้ว ว่า เมิงอย่าดีแต่เห่า
    ไอ้โบว์ติ๊งต๊อง เอาแต่นอนกะเล่นเกมส์
    เห่ามากๆ ใบตองแห้งอย่างกุมันก็รำคาญเป็นนะเว่ย - -+
    ไปทำงานแระ ฟิ้ว~~~
    ไปฉีดยาระงับสติมั่งก็ดีนะ - -*
    =========================
     
    วัน เน้ เจอ คน นึง ที่ เหมือน เธอ มาก มาย
     
    ฉัน อึ้ง ไป พัก ใหญ่ ก่อน สงบ ได้ เพราะ เธอ จาก ไป แล้ว
     
    เมื่อ ไหร่ จะ เลิก เศร้า ได้ นะ ...
     
    =========================
     
    August 23

    [ D ] r e a m

     
    ตอนเน้..
     
    ตั้งแต่เรียน com-sci มา
     
    T^T
     
    รู้ตัวแล้วล่ะว่า... ไม่ชอบ SE จับใจ
     
    อ๋าๆ... @sign ให้เล่นเกมส์ส่ง
     
    ก็รู้ๆอยู่ ว่าเซนส์เล่นเกมส์อิโบว์มันแย่ขนาดไหน
     
    T^T แม่ง จอร์จ ... คิดแล้วเศร้าแค้นเคือง
     
    SIMse ประเดิมเกมส์แรก ... ได้ 0
     
    รอบต่อมา ... ก็ 0
     
    อะไรของม๊านนนนน!!!!
     
    เซนส์แย่จัด - -*
     
    เคืองตัวเองนิดๆ...แอนด์มากมาย
     
    สู้ต่อไป T^T เบ่เบ๋
     
    ( แลดู... ตุ๊กติ๊ก ชอบคำเน้เป็นพิเศษ - -" )
     
    =============================
     
    Entry ที่แล้ว
     
    แอร์พูดเรื่องฝัน...
     
    ช่วงนี้กลับมาฝันติ๊งต๊องอีกแล้วล่ะ
     
    สงสัยเครียดเกิน
     
    ฝันมันเลยแปรผกผันกับความคิดจริง
     
    ก็ดี ฮาดี...
     
    วันก่อนฝันว่าได้นั่งลีมูซีนไปโอลิมปิกด้วย ฮ่าๆ...
     
    แม่งเจ๋ง!!
     
    เมื่อวานเป็นแฟนตาเซีย (มิใช่อคาเดมี่เน้..)
     
    มันยำสารพัดดิสนีย์ ... (สงสัยดูโฆษณาดีสนีย์มากไป - -")
     
    ทำไมเจ้าชายฟิลลิปส์ถึงมารับสโนไวท์ไปแทนซินเดอเรลล่า
     
    ทำไมปีเตอร์แพนถึงไปนอนในโลงแก้ว
     
    ทำไมคนแคระถึงมาอยู่กะเจ้าชายอสูร
     
    ทำไมนางเงือกถึงต้องออกรบแทนมู่หลาน T^T
     
    ตื่นมา ... ฮาโลกแตก - -"
     
    ================================
     
    ขอให้เพื่อนที่จะไป "สัมมนา" กะ do-me radio เดินทางปลอดภัย
     
    และ "สัมมนา" อย่างมีความสุข
     
    ^^
     
    ================================
     
    ไปเล่น SIMse ต่อ TT^TT~~
    August 21

    [ B ] o y z && [ i ] d o l

     
    วันเน้กลับมา ลัลล้า บ้อบอ ตามปกติ
     
    ที่เห็นซึมๆมึนๆนั่น พิษไข้นะค้า ^^"
     
    ขอบคุณทุกคนที่เปนห่วงมากมาย
     
    เมื่อวานกลับหอ ปิดคอมนอน...
     
    มีคนโทรมาถามว่า ...
     
    "เปนอะไรรึเปล่า... ทำไมไม่ออนเอ็มอ่า.."
     
    มากมายๆ
     
    T^T เค้าไม่ใช่พนักงานเช็คความเสถียรเซิร์ฟเวอร์ MSN เน้
     
    ขอบคุณน้องรหัส.. ที่โทรมาด้วยความเปนห่วง
     
    โฮะๆ... พี่ดีใจค่อดๆอ่ะน้องชาย ^^
     
    ขอบคุณลัคกี้ ที่โทรมาช่วยกันบ่นปัญหาโลกร้อน
     
    ขอบคุณแอร์ที่โทรมาอีกรอบด้วยความเปนห่วง
     
    ขอบคุณเจ้าแม่ ที่นั่งฟัง นั่งเมาท์ปรับทุกข์กัน
     
    ขอบคุณทุกคำ และกำลังใจ ที่มีให้ด้วยความห่วงใย
     
    อิโบว์ซึ้งโคตร TT __ TT~~~
     
    ตอนนี้ Happy มากมายแล้วค่า ~~  ^^
     
    วันนี้ยิ้มแก้มแทบแตก >//<
     
    ถึงตาจะตูบไปหน่อยก็เหอะ = = ฮ่าๆ...
     
    ====================================
     
    เริ่มต้นการลืมตาท้าแสงแดดตอนเที่ยงครึ่ง ฮ่าๆ..
     
    เพื่อมาเรียนตอนบ่ายโมง
     
    ทีแรกกะแล้ว... ว่าจะเป็นเด็กไม่ดี
     
    จะโดดเรียน!!
     
    แต่พระเจ้าคงอยากดัดสันดานนิดๆ - -
     
    ดลบันดาลให้ป๊าโทรมาพอดี
     
    คุยกะป๊า ... ป๊าถามว่ามีเรียนมั้ย
     
    อ่า.. อ้อมแอ้มตอบไปว่ามีบ่าย
     
    หลังวางสายรู้สึกผิด... ลุกไปอาบน้ำรีดผ้าใส่ไปเรียน
     
    ไปถึง...เข้าห้อง.. เปล่า.. ไม่เลย
     
    นั่งกินข้าวก่อน >//< หิวมากกก
     
    กินแบบรีบค่อด... ยัดๆๆๆ
     
    ระหว่างกินข้าว ลุงกอล์ฟก็โทรมาขัดจังหวะการยัดข้าว
     
    ด้วยการเปิดประเด็น สนทนาภาษาซี ++
     
    ไอ้โบว์ก็ใส่สมอล์ทอร์ค
     
    กินข้าวไป นั่งคุยไป
     
    โต๊ะข้างๆเขามองว่าบ้า - -
     
    แถมมันคุยภาษาอะไรก็ไม่รู้...
     
    ชี้ให้กันดูใหญ่เลย T^T
     
    โบว์ไม่ใช่ของแปลกนะ!!!
     
    ขึ้นห้อง ปรากฏว่า อ.ยังไม่มา
     
    TT^TT
     
    กรุรีบทำไม...
     
    สุดท้าย อ. ก็ไม่มาสอน
     
    TT^TT ใจร้ายอ้ะ อุตส่าห์ตื่น
     
    เคืองมาก เบ่เบ๋ - -*
     
    =========================
     
    หลังจากนั้น แอร์ขอจรลีลี้กลับห้อง
     
    โบว์ยังไม่อยากลับอ่า T^T อุตส่าห์รีดเสื้อมา ยังใส่ไม่คุ้มเลย
     
    เลยนั่งคุยกะบุช กะบาส ฆ่าเวลา
     
    โดยมีเป้าหมายว่า ... จะถามลุงกอล์ฟเรื่องแอดซาย
     
    นั่งไปเรื่อยๆ... ทักคนที่เดินผ่านตามทาง (แลดูว๊าง..ว่าง)
     
    จนอีก sec เลิกเรียน
     
    ได้คุยแอดซายอยุ 2 นาที!! (โอเค เก็ต!! - -*)
     
    ไปเซเว่น ... กลับหอ ... แล้วก็นอน (ตาม step ฮ่าๆ..)
     
    ====================================
     
    ตื่นมา ทุ่มกว่า นั่งจิ้นแอดซาย..
     
    ทำเปนอเรย์ไม่ได้ T^T เศร้าใจ...
     
    เลยนั่งเรื่อยเปื่อย... ซักพัก น้องสาวโทรมาเมาท์
     
    ปรึกษาปัญหาหัวใจ...
     
    - - ตัยหอง... ถนัดซะที่ไหน
     
    คุยไปเรื่อยๆ.. ผลัดกันเล่า ผลัดกันฟัง ก็เฮฮาดี
     
    รักแรกของนังโบว์ มิใกล้ มิไกล
     
    ชอบตั้งแต่อนุบาล 2 แน่ะ (แก่แดดเนาะ 555+)
     
    ตอนนั้นโบว์เป็นหัวหน้าแก๊งเด็กผู้ชายด้วย โฮะๆ...
     
    เรามีหน้าที่คุ้มครองคนที่เรารัก... ไอ้นี่ห้ามแตะ!!
     
    ใครแตะ นังโบว์สั่งเก็บจริงๆด้วย!! ฮ่าๆ...
     
    ชอบคนเน้มาจน ม.2 ถึงแม้เขาจะมีแฟนไปแล้วก็ตาม
     
    บ้าบอๆ...
     
    ตอนนี้ยังเขินไม่หาย ตอนเดินสวนกันที่ มธ. ฮ่าๆ...
     
    (ทำไมต้องมาเรียนที่นี่ห๊ะ T^T)
     
    รักที่สอง เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
     
    รักมาก... ชอบชิบหาย
     
    เพิ่งประจักษ์ ว่ารักเป็นเช่นไร ฮ่าๆ...
     
    ตอนเขามีแฟน เสียใจ T^T
     
    งอนไปหลายวัน... แต่มันไม่รู้ TT^TT
     
    สุดท้ายก็รู้ ... แล้วก็เปนเพื่อนกันต่อไป
     
    เฮ้อ...
     
    รักที่สาม รักแท้แพ้ใกล้ชิด
     
    หวั่นไหว ใน ค่าย
     
    ฮ่าๆ...
     
    เก่ง เกิ๊น แม่งชอบ...
     
    พอมาตอนนี้ ... กุชอบได้ไง เพื่อนกันแท้ๆ
     
    ฮ่าๆ...
     
    >//<
     
    รักที่สี่ รักผูกพัน
     
    โทรศัพท์เครื่องน้อย... โทรมันทั้งวันทั้งคืน
     
    ยามกินข้าว ยามตื่น ยามเรียน ยามนอน
     
    โทรมันกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์เยี่ยงเป็นหุ้นส่วนเครือข่าย
     
    ครั้งเน้ .. โบว์ผิดเอง = = แย่จัง
     
    รักที่ห้า รักนานพยายามลืม
     
    อารมณ์ชอบเรื่อยๆ ตั้งแต่ ม.1
     
    8 ปีแล้วนะ!!
     
    โอ๊ย ... หล่อ แม่งเท่ เป็นตัวของตัวเอง
     
    ใจดี เทคแคร์
     
    แต่ ได้ แค่ เพื่อน!!
     
    สงสารตัวเองเป็นที่สุด T^T
     
    ไปจีนให้สนุกนะ
     
    แต่อย่าซิวอาหมวยมาให้กุช้ำใจเล่นล่ะ
     
    มองด๊ายยย แต่อย่าชอบ T^T
     
    =======================
     
    ติ๊งต๊อง...ที่สุด = ="
     
    เพราะงั้น ไม่แปลกเลย ที่โบว์จะไม่ค่อยซึมลึก
     
    กับปรัชญาของความรัก
     
    เกือบทุกครั้ง มักเริ่มต้นด้วยคำว่าเพื่อน
     
    บางครั้ง ตอนจบก็สูญเสีย
     
    แต่บางครั้ง ตอนจบก็ดูดีนะ ^^
     
    ฮวา.. ความรักครั้งใหม่เจ้าค๊า..
     
    เมื่อไหร่จะมีมาให้เฮฮาอีกซักที
     
    เนื้อคู่ของโบว์มาเกิดรึยัง T^T
     
    ถ้ามันเกิดแล้วก็ส่งมาป้วนๆเปี้ยนๆแถวเน้ได้แล้ว TT^TT
     
    ====================================
     
    ว้าว.... วันนี้ยาวเป็นสถิติโลก ^^
    August 19

    [ E ] x h a u s t e d

     
    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
     
    มีเด็กหญิง A และ B เป็นเพื่อนรักกันมาหลายปี
     
    ทั้งสองคนสนิทกัน รักกันมากมาย
     
    แต่แล้ววันหนึ่งเด็กหญิง A กลับทิ้งเด็กหญิง B ไป
     
    โดยที่เด็กหญิง B ไม่รู้เลยว่าเพราะอะไร
     
    เด็กหญิง A ไม่บอกเหตุผล
     
    ได้แต่แกะมือเด็กหญิง B ที่รั้งไว้อย่างช้าๆ
     
    เด็กหญิง B เสียใจมาก
     
    ที่เพื่อนรักจากเธอไปโดยที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้
     
    เด็กหญิง B ได้แต่นั่งร้องไห้โดยมีครอบครัวคอยปลอบใจ
     
    เวลาผ่านไปนานหลายปี
     
    เด็กหญิง B กลายเป็น นางสาว B ไปซะแล้ว..
     
    นางสาว B มีเพื่อนใหม่มากมาย
     
    มีเพื่อนรักคนใหม่ มีเพื่อนในกลุ่มที่สนิทกันเฮฮา
     
    มีสังคมที่ดี มีความสุขกับชีวิตวัยรุ่น
     
    แม้บางครั้ง ชีวิตอาจสะดุดปัญหาบางอย่าง
     
    แต่เพราะครอบครัว เพื่อน พี่ น้อง
     
    สามารถทำให้เธอก้าวข้ามอุปสรรคนั้นไปได้
     
    นางสาว B สามารถพูดได้อย่างภูมิใจว่า
     
    "ฉันมีความสุขเพราะคนหลายๆคนที่อยู่รอบตัว"
     
    "ฉันอยู่ในสังคมที่ดี"
     
    ==================================
     
    หลายวันแล้ว..
     
    ที่โบว์เห็นเพื่อนผิดปกติ
     
    กับโบว์คนเดียว...
     
    "โบว์จะถามเขาดีมั้ยนะ ... ว่าเขาโกรธโบว์รึเปล่า"
     
    นั่นคือความคิดที่วนในหัวตลอด 4 วันที่ผ่านมา
     
    จนวันนี้ ... โบว์พยายามรวมความกล้าที่มี
     
    แล้วถามเขาไปตรงๆเพื่อไม่อยากให้ค้างคา
     
    และไม่อยากให้เพื่อนเข้าใจอะไรโบว์ผิด
     
    เพื่อนบอกไม่คิดอะไร ไม่มีอะไร
     
    ...และไม่สบตา...
     
    แกะมือโบว์ออกช้าๆ แล้วพูดถ้อยคำซ้ำๆ
     
    ฉันขอโทษ ... ถ้าหากว่าการที่ฉันไม่ไปบูม
     
    มันทำให้เธอรู้สึกแย่กับฉันได้มากขนาดนั้น
     
    ฉันบอกไป คงไม่ค่อยมีใครเชื่อ
     
    ว่าร่างกายฉันมันรับสภาพงานแบบนั้นไม่ได้หรอก
     
    "อะไร ก็แค่แดด"
     
    มันสามารถทำให้ฉันย่ำแย่เข้าโรงพยาบาลได้ก็แล้วกัน
     
    แม่ฉันเหนื่อยมามากแล้ว
     
    ฉันไม่อยากให้แม่มากังวลกับสภาพร่างกายอ่อนด๋อยของฉันอีก
     
    แค่บางครั้งที่เสียงในโทรศัพท์ฉันแปลกไป
     
    แม่ก็จะถามย้ำๆ ว่าไม่สบายรึเปล่า กินยานะ หาหมอนะ
     
    การที่ฉันไม่อยากให้แม่รู้สึกกังวล
     
    มันผิดมากเลยใช่มั้ย...
     
    ฉันไม่เคยอ้างเหตุผลว่า เพราะงานไม่เสร็จ ฉันถึงไม่ไปบูม
     
    ฉันจะโกหกไปทำไม
     
    ถึงตอนนี้ ... ถ้าย้อนเวลาไปได้
     
    ฉันก็จะไม่ไปบูมอยู่ดี...
     
    คนเรา มีที่มาต่างกัน เหตุผลของแต่ละคนก็ย่อมมี
     
    ฉันคิดว่า ฉันเลือกทางที่ดีที่สุดแล้ว
     
    ==================================
     
    ฉันกลัวการถูกเพื่อนเลิกคบมากที่สุดเลย
     
    เพราะฉันขี้เหงา ง้องแง้ง ชอบเรียกร้องความสนใจ
     
    ตอนนี้ฉันเลยรู้สึกแย่มากมาย
     
    ฉันกำลังจะถูกลบออกจาก  friend list ของเพื่อนคนนึงสินะ
     
    วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันร้องไห้หนักมาก
     
    วันนี้ฉันพยายามแข้มแข็งแล้ว
     
    ขอบคุณแอร์ ขอบคุณญา
     
    ขอบคุณน้องใหม่ น้องกวิ้น
     
    ขอบคุณที่ช่วยปลอบใจ และให้กำลังใจ
     
    หวังว่าน้ำตาที่ไหลไป จะช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
     
    ==================================
     
    ขอบคุณนะแอร์
     
    เค้าจะไม่คิดมากแล้วแหละ
     
    ขอบคุณที่อยู่ข้างๆ...
     
    อย่าเพิ่งรำคาญเค้านะ
     
    อย่าเพิ่งหนีเค้าไปล่ะ
     
    ขอโทษที่เรื่องของเค้าทำให้แกต้องร้องไห้ไปด้วย
     
    ขอโทษจริงๆ... 
    August 18

    [ H ] a b i t [ T ] && [ S ] p e e c [ H ]

     
     
    ฉันเป็นผู้หญิงอายุ 19 ปี
     
    อาจเป็นเพราะแบบนี้ ฉันถึงยังไม่เป็นผู้ใหญ่
     
    ฉันใจร้อน ฉันเอาแต่ใจ
     
    เพราะฉะนั้น สิ่งที่ฉันเกลียดมากมาย คือ การสั่งให้ฉันทำ
     
    ฉันขี้วีน ฉันอารมณ์เสียง่าย
     
    เพราะฉะนั้น ฉันจึงพยายามใจเย็นกับคนที่ฉันรัก
     
    ฉันโกรธคนง่าย ฉันหายโกรธตามอารมณ์
     
    เพราะฉะนั้น ฉันจึงพยายามที่จะไม่โกรธใคร
     
    ฉันเรื่องมาก ฉันชอบอะไรที่เป็นระเบียบ
     
    มันทำให้บางทีฉันน่ารำคาญ และ งานฉันออกมาช้า
     
    ฉันชอบทำอะไรตามใจ ฉันไม่ทำอะไรที่ฉันไม่ชอบ
     
    ดังนั้น ฉันจึงเกลียดการบังคับให้ทำที่สุด
     
    ฉับชอบทำงานช้าๆ เพราะจะทำให้งานออกมาอย่างที่ฉันคิด
     
    ดังนั้น ฉันจึงเกลียด การเร่งให้ฉันทำอะไรซักอย่าง
     
    ฉันชอบการพูด
     
    ดังนั้น คุณจะเห็นฉันพูดกับคนที่ฉันรักบ่อยๆ
     
    ฉันชอบการหัวเราะ
     
    ดังนั้นกับคนที่ฉันรัก ฉันก็จะหัวเราะได้บ่อยๆเสมอ
     
    ฉันขี้เกรงใจในบางครั้ง
     
    ดังนั้นในบางสถานการณ์ ฉันจึงไม่กล้าปฏิเสธคำขอของคนที่ฉันรัก
     
    ฉันเบื่อง่าย
     
    ฉันเลยพยายามหาอะไรใหม่ๆทำเรื่อยๆ เปลี่ยนสไตล์บ่อยๆ
     
    ฉันจำอะไรได้มากมาย
     
    ดังนั้น ประสบการณ์มากมาย จึงวิ่งไปมาในความคิดเสมอๆ และบางครั้งมันก็ทำให้เจ็บปวด
     
    ฉันรักคนง่าย
     
    ใครดีกับฉันมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งรักมากไปเท่านั้น
     
    มันไม่ใช่เรื่องของการตอบแทน แต่ความรู้สึกดีๆของพวกเขาทำให้ฉันถูกเติมเต็ม
     
    ฉันรักครอบครัวของฉัน
     
    จากภายนอกที่เหมือนฉันจะเข้มแข็ง
     
    ครอบครัวของฉันคือคนที่เข้าใจที่สุด
     
    ว่าร่างกายของฉันมันอ่อนแอแค่ไหน จิตใจฉันมันรับอะไรได้บ้าง
     
    ความห่างไกลจคำว่า "รักครอบครัวมากขึ้น"
     
     
    ฉันรักเพื่อนของฉัน
     
    ฉันจึงพยายามจะรักษาเพื่อนของฉันให้มากที่สุด
     
    ฉันร้กน้องๆ รุ่นน้องทุกคน
     
    เพราะพวกเขาทุกคนดีต่อฉันมากมาย
     
    ฉันรักพี่ชาย พี่สาว รุ่นพี่ของฉัน
     
    เพราะพวกเขามอบสิ่งดีๆให้ฉันมากมาย
     
     
    แล้วถ้าในตอนนี้ คนที่ฉันรัก
     
    ทำให้ฉัน  รู้สึกแย่มากมาย กับ "คำพูด" ของเขา
     
    มันไม่ใช่ความผิดของเขาหรอก... ฉันมันเรื่องมากเอง
     
    ฉันควรทำยังไงดี
     
     
    ฉันควรพยายามอดทนให้มากที่สุดใช่มั้ย
     
    แล้วถ้ามันเหนื่อยมากมายแล้วล่ะ...
     
    แล้วถ้ามันเหนื่อยจนท้อแล้วล่ะ
     
    แล้วถ้าฉันหมดแรงแล้วล่ะ
     
    แล้วถ้าฉันไม่ไหวแล้วล่ะ
     
    ฉันเหนื่อยเป็นนะ
     
    ฉันเศร้าเป็น
     
    ฉันเจ็บเป็น
     
    ....
     
    ฉันเชื่อใจคนที่ฉันรักได้ใช่มั้ย?
     
    อย่าทำให้ฉันรัก
     
    แล้วหักหลังฉันเพื่อเดินจากไป
     
    เพราะหลังจากนั้น
     
    ฉันคงทำได้แค่เพียงเสียใจ
     
    เพราะคนที่ฉันรักจากไป
     
    ก็เท่านั้นเอง
     
    August 15

    เกินไปมั้ย?

     
    หลายคนคงโดนโบว์บ่นให้ฟังแล้ว
     
    เรื่อง กิจกรรมสร้างสรรค์
     
    วันมันส์พันธุ์ใหม่
     
    แข่งหน้าด้านกัน!! ใครแน่กว่าใคร!!
     
    =============================
     
    การประกวดปิดฉากที่ผู้เข้าแข่งขันท่านหนึ่ง
     
    ซิบ MSN มาโดยมิได้นัดหมาย
     
    ลำดับแรก ด้วยจุดอันใด เราก็มิอาจทราบได้
     
    ต่อมาเราจึงได้ทราบว่า..
     
    เขาพยายามจะหลอกล่อให้โบว์บรรเลง @sign ให้...
     
    ว้าว... แรงได้ใจ ด้านจับจิต
     
    หลังจากการกล่อมให้เขียนไม่สำเร็จ
     
    เลยงัดกลวิธีใหม่
     
    ข้อ @sign สำเร็จรูปแพ็ค zip ของโบว์ซะงั้น!!
     
    เกินไปป้ะเนี้ย... เกินรับไหว
     
    มอบโล่ให้เลย สัส!!
     
    เวลาเดินผ่านปกติ
     
    เคยเหนหัวกุมั้งม๊ายยย
     
    "ม่าย (- -  )(  - -)(- -  )(  - -)"
     
    แล้วตอนเน้เห็นหัวกุได้งายยย
     
    "ก็ @sign เมิงเสร็จงาย"
     
    อ๋ออออออออ
     
    ดี ชิบ หาย เลย แสรดดด!!!!
     
    =========================
     
    @sign อ่ะ
     
    ถ้าโบว์ทำได้
     
    ถ้าโบว์ทำเสร็จ
     
    ถ้าโบว์รู้
     
    ถามโบว์ ... ถ้ารู้ ก็ตอบนะคะ!!
     
    แต่ไม่เขียนให้อ่ะ
     
    ขี้เกียจ...
     
    แก้ให้ได้ ถ้านิดหน่อย
     
    ไม่ถึงกับโละหมด!!
     
    ขอร้องล่ะ วน for 3 loop
     
    if มาเล็กน้อยพอเป็นพิธี
     
    แล้วจะให้ทำเป็น postfix ให้
     
    บ้า!!
     
    เป็นพ่อโบว์รึก็ไม่
     
    อย่ามาใช้กันน่าเกลียดแบบเน้เหอะ
     
    แล้วก็บางคน ที่ปกติก็ไม่เคยได้คุยอะไรกันเลย
     
    ทักมาถาม โบว์ก็ตอบค่ะ!!
     
    แต่อย่ามา "ตอแหล" ตีสนิทกันตอนขอให้แก้บัค
     
    ไม่ได้เกิดความรู้สึกดีเลย!!
     
    เซ็งจิต
     
    รู้นะ!! ว่าแอบไปนินทาว่า "ทำได้แล้วหวง"
     
    @sign อ่ะ หวงเว่ย
     
    หวงโคตรๆเลย
     
    แต่ความรู้อ่ะ ไม่เคยหวง
     
    ถามมา ถ้ารู้ก็ตอบ
     
    ถ้าไม่ตอบคือไม่รู้ .. กะไม่ชอบหน้าคนถาม!!
     
    ถ้าในห้องคิดจะตั้งใจเรียนซักนิด
     
    ไม่รบกวนชาวบ้านซักหน่อย
     
    ไอ มันให้น้อยๆ
     
    คงฉลาดได้มากกว่านี้!!
     
    =========================
     
    ไม่ได้อวดว่าตัวเองฉลาด
     
    ถ้าจะอวด จะอวดว่าโบว์ทำ @sign แล้ว
     
    เพราะกว่ามันจะเสร็จ
     
    โบว์ก็ถามคนมากมาย
     
    ถามน้อง ถามพี่ ถามหลายๆคน
     
    ใช้เวลาคิดหลายวัน
     
    จำเป็นมั้ยว่าต้องลอกเพื่อน
     
    ถ้าลอกก็ไม่ได้ทำเอง
     
    ไม่ภูมิใจ ไร้ความรู้ ไร้ประสบการณ์
     
    ถ้าไม่เสร็จ โบว์ก็จะส่งแบบไม่เสร็จ
     
    เพราะภูมิใจ อย่างน้อยก็ทำได้ "เท่านั้น" ด้วยฝีมือตัวเอง
     
    ============================
     
    ปล.พวกหา Bug กะแก้บางจุดอ่ะ
     
    โบว์ชอบนะ
     
    ชอบหา Bug สร้างประสบการณ์ชีวิต
     
    เผื่อเราเจอมั่ง จะได้รู้ว่าผิดตรงไหน
     
    ฝึกฝีมือๆ >//<
     
    ...ก็แค่อยากบ่น...
     
    August 12

    วันแม่ อ๊ะ!! วันแม่

     
    12 สิงหา วันแม่แห่งชาติ
     
    บางทีก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
     
    บอกรักแม่ ทำได้แค่วันนี้เหรอ??
     
    ==========================
     
    วันนี้ตื่นสายอลังการ บานเบอะ
     
    อ๋องรัวเขย่าเอ็มตอนบ่ายสอง
     
    ลุกขึ้นมา ... นึกว่าเพื่อน .. จะด่า 555+
     
    เพราะตั้ง Auto Message ไว้ว่า ถ้ามีธุระก็โทรมาปลุก
     
    ก็นั่งเขย่าอยุได้ = =''
     
    น้องบอกว่านั่งรอตั้งแต่ 9 โมงเช้า รอพี่ตื่น
     
    เป็นไงล่ะ ...ไอ้โบว์รู้สึกผิดมั้ย...
     
    "ไม่เลย"
     
    =________=;;
     
    ก็บอกให้โทรมาปลุกแล้วนี่หว่า
     
    แบร่ o>_<o!!
     
    =================================
     
    นั่งเช็ค Bug Assign ให้อ๋อง
     
    ตอบคำถามแอดซายให้เพื่อน
     
    นั่งจนเบื่อ
     
    ลุกไปอาบน้ำ...ก่อนออกไปกินข้าว
     
    วันนี้ ธรรมศาสตร์ แอบหนาววว >//<
     
    นานแระที่ไม่ได้เจออากาศเย็นๆแบบเน้ นอกจากในห้องแอร์
     
    วันนี้ร้านที่โรงกลางเปิดสองร้านเอง
     
    คนก็น้อยมากมาย เหมือน มหาลัยร้าง..
     
    ทางเดินโล่ง เหมือนเหลือทางไว้ให้ดริฟจักรยานเล่น
     
    chill มากอ่ะ...
     
    ไป update สมุดธนาคาร แม่โอนเงินให้ใช้
     
    ว้าวๆ ของขวัญวันแม่
     
    ขอบคุณค่า.... ^^
     
    ตั้งใจว่า วันนี้จะฝึกมั่ง
     
    หลายคนว่า โบว์เลือกกิน กินยาก
     
    ก็บางอย่างมันไม่ชอบ ก็ไม่อยากกินนิ
     
    เลยตัดสินใจว่า ร้านน้องแอมเนี่ย ... ต้องเลือกให้ได้นะ
     
    ห้ามกลับหลังหันด้วย .. มีอะไรก็ต้องสั่ง
     
    =____________=;;
     
    ต่อแถวไป... แม่งใจร้าย
     
    แต่ละอย่างไม่เหนน่ากินเลย
     
    ฮึ้ยๆๆ..
     
    ตัดใจจิ้มๆอะไรที่หมูเยอะๆมา 2 อย่าง
     
    (ยังดีว่ายับยั้งการเอาข้าวออกจากจานของคนตักทัน..ไม่งั้นไม่อิ่มแหงๆ)
     
    วันนี้กินข้าวมื้อเดียวแบบไม่ค่อยปลื้ม = =''
     
    =====================================
     
    กลับห้องมา
     
    อ่าน PY ที่ยืมแอร์มาซักพัก
     
    นั่งสรุปนิดหน่อย
     
    วูบหลับไปเล็กน้อย
     
    ก่อนโทรหาแม่...
     
    แม่รับ โบว์ชิงพูดก่อนเลย
     
    "สุขสันต์วันแม่!!!"
     
    แม่บอก .. ใช่สิ ของขวัญมันดีนิ เอาอีกป้ะล่ะ
     
    โบว์บอก .. แม่กล้าให้ โบว์ก็กล้าเอา ฮ่าๆ..
     
    แม่บอก .. งั้นก็ไม่ให้ ไม่กล้าแล้ว ใช้เยอะ
     
    (ซะง้านนนน แม่ฉัน T^T)
     
    โบว์บอก .. วันนี้ไปหนาย วันแม่ ไปบ้านยายป้ะ
     
    แม่บอก .. ไปยังไงล่ะ ต้องไปทำพิธีตอนเช้าน่ะ คิดว่าไปทันรึไง
     
    โบว์บอก .. เอ๋า!! ก็ปกติไปทุกปี
     
    แม่บอก .. เออๆ งั้นก็สรุปว่าไม่ไป
     
    =_____________=;;;
     
    วันนี้เหมือนคุยกันได้สาระมากมายอ่ะ แม่ลูก
     
    ก่อนแม่จะไปอาบน้ำ เลยให้น้องคุยต่อ
     
    มันพุ่งประโยคแรกมาเลย
     
    "สุขสันต์วันแม่ ... ร้ากกกก เจ้จังเลย"
     
    โบว์บอก .. "ม่ายๆ ฉันเกลียดแก .. สุขสันต์วันแม่อาราย แม่แกฉันก็ไม่ใช่
     
    อิอ้วน!!"
     
    น้องงอนกลิ้งไปสามรอบ ก่อนกลับมาง้องแง้งขอซีรีย์ไปดู
     
    ติ๊งต๊องได้ใคร!!
     
    ปล.ป๊าไม่ต้องพูดถึง นั่งชุมนุมพันธมิตรหน้าทีวีอย่างสม่ำเสมอ
     
    เฮ้อ...
     
    =====================================
     
    ฉันไม่เคยกอดแม่ทุกวัน
     
    ฉันไม่เคยหอมแก้มแม่ทุกวัน
     
    ฉันไม่เคยบอกรักแม่ทุกวัน
     
    ฉันไม่ได้คุยกับแม่ทุกวัน
     
    ฉันไม่ได้เจอหน้าแม่ทุกวัน
     
    ตอนนี้ฉันทำได้แค่คุยกับแม่ผ่านทางโทรศัพท์
     
    ได้ยินเสียงแม่
     
    ได้ฟังเรื่องของแม่จากน้อง
     
    กลับไปบ้าน ยังไงฉันก็คงไม่กอด ไม่หอมแก้ม ไม่บอกรัก
     
    ทุกอย่างก็เป็นไปเหมือนทุกวัน
     
    เพราะยังไง ฉันก็รักแม่ รักพ่อ รักน้อง รักครอบครัวทุกวัน
     
    ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงบ้าน
     
    อยากกลับบ้านจัง...
     
    TT^TT
     
    ===============================
     
     
    August 10

    ToDay?

     
    ช่วงเน้.. นอกจากอารมณ์จะขึ้นๆลงๆแล้ว
     
    สมองยังบ้าๆเบลอๆได้อีก
     
    หลังจากเล่นเกมส์มือถือในห้อง TU130
     
    ก็ติดต่อเนื่องมาถึงห้อง.. โหลดมาเล่นในคอมซะ 555+
     
    เกมส์ตระกูล Dash จิ้มเมาส์ไปๆมาๆ เฮฮาสนุกสนาน
     
    เล่นยังไงก็ไม่ผ่านซะที TT^TT
     
    ================================
     
    วันอาทิตย์
     
    ตามกฏเดิมและความตั้งใจ
     
    จะพักผ่อน แล้วก็เก็บห้อง
     
    ตื่นมาเที่ยงๆ ... (เพราะมีคนเขย่า MSN)
     
    วันนี้วันเกิดเพื่อนสาว
     
    กิ๊บอ้วน
     
    มีความสุขมากๆน้า ...
     
    หาผู้ชายดีๆที่หลงผิดมาหาเมิงให้ได้
     
    น่าเสียดายที่พี่คนนั้นไม่ใช่สเปคเมิง
     
    ยังไงๆรอบหน้า (ถ้ามี) ขอให้เป็นสเปคเมิงก็แล้วกันเน้
     
    รักและคิดถึงเมิงม๊ากมาก และมากมาย
     
    หวังจากนั้นก็มานั่งไล่ตอบเอ็มที่ค้างหน้าจอไว้ ทีละคนๆ
     
    (ทำไมตื่นเช้ากันจัง = = วันหยุดแท้ๆ)
     
    ตอบอ๋องไปสักพัก...
     
    อ๋องบอกให้ตั้งสติและตื่นดีๆก่อน
     
    จะถามการบ้าน
     
    =________________=;;;
     
    เจอตั้งแต่ตื่นเลยเว่ย
     
    ก็เลย "ขออนุญาต" ไปล้างหน้าล้างตา
     
    ก่อนมานั่งถกปัญหาภาษา C++
     
    (= ='')
     
    สักพัก ก็มาเรื่อยๆ...
     
    แล้วก็ว่าง.. นั่งเล่นเกมส์ Dash ต่อ >//<
     
    บ่ายสามถึงสองทุ่ม จนบัดนี้ก็ยังไม่เคลียร์ ฮ่าๆ...
     
    Skill เกมส์ต่ำจริงกุ - -"
     
    เสร็จแล้วโทรไปขอเงินแม่
     
    เป็นของขวัญวันแม่ล่วงหน้า
     
    ฮ่าๆ...
     
    แม่บอกว่า ของขวัญวันแม่นี่แปลกๆนะปีนี้
     
    >//< แหม...ชมกันแบบนี้เขินแย่
     
    โฮะๆ...
     
    ตั้งใจไว้แระ ว่าจะหารค่าของขวัญกะน้องบี
     
    เอาเป็นอะไรดีน้อ...
     
    รังนก... (เสร็จอิอ้วนแหงๆ)
     
    เค้ก... (อันนี้ก็ไม่น่ารอด)
     
    ตุ๊กตา... (แลดูไร้ประโยชน์)
     
    ฮ่าๆ... เอาไว้ค่อยคิด
     
    ความจริงอยากกลับบ้าน
     
    แต่ก็แลดูไม่คุ้มค่ารถเนาะ เฮ้อ...
     
    สงสารตัวเองจัง T^T
     
    ================================
     
    วันนี้ซัก + รีด ผ้ากองโต๊โต
     
    เป็นแม่บ้านแม่เรือนดีจริงๆ >//<
     
    ต่อไปจะอ่านหนังสือแระ เย้ๆ
     
    (พยายามเข้า!!)
     
    Assign ก็เหลือหา Bug มหัศจรรย์ in wonderLand
     
    TT^TT เซงชิบ ถ้าต้องแก้เนี้ย...
     
    ================================
     
    ปล.เรื่องเล่านอกรอบฮาเฮ
     
    จากครั้งที่แล้วๆๆๆๆ (มันนานมาแล้ว...)
     
     
    ที่ไอ้เพื่อนติ๊งต๊อง
     
    กะเพื่อนสาวใจกล้า
     
    มันสร้างตำนานไว้ ฮ่าๆ...
     
    ตอนเน้เป็นแฟนกันแล้ว >//<
     
    กุล่ะดีใจกะตำนานรักปัญญาอ่อนของพวกเมิงจริงๆ
     
    บ่อมบ๊อมบอกว่า...
     
    ตอนนั้นไปนั่งกินเครื่องดื่มหมักแอลกอฮอล์กันนิดหน่อย
     
    เมากันทั้งกลุ่ม = =
     
    แล้วมีบางคนเจือกรำลักความหลังไปถึงวันนั้น
     
    ไอ่คอมนั่งงง (ประมาณว่า...เมิงรุได้งาย เหนม้าแกล้งกุจริงๆด้วย)
     
    อิกิ๊ฟสวนกลับ (แกล้ง =ตื๊ด= เมิงเด่ะ ... กุพูดจริงๆ เมิงเสือกควายซะงั้น!!)
     
    ความเงียบทิ้งตัวลงช้าๆ ... ก่อนฮาแสรดทั้งกลุ่ม
     
    กุล่ะอยากไปนั่งตรงนั้นจริง จริ๊ง...
     
    สุดท้าย .. เป็นไงมาไงไม่รุ
     
    ไอ้สองคนนั้น เปนแฟนกันเฉยเลย
     
    แม่ง... อิจฉาจริงๆเน้ ^^
     
    =====================================
     
    ไปอ่าน Architec แระ เบ่เบ๋ >//<
     
     
    August 08

    Be tired of life [เซ็งชีวิต]

     
    ข้อความต่อไปเน้..
     
    เป็นการบ่นบ้าๆบอๆ ของวัยรุ่นคนนึง
     
    อาจมีถ้อยคำไม่เหมาะสมบางประการ
     
    โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการอ่าน...
     
    [ ฉ. 18 ปี ]
     
    ===========================
     
    วันเน้บ้าบอ...
     
    อารมณ์ว่าฮอร์โมนพุ่งสูง..
     
    ความคิดเรื่อยเปื่อยเลยพุ่งสูงอีกระลอก
     
    ไมเกรน เพื่อนร้าก.. เลยมาเยี่ยมเยียน
     
    ถึงจะบอกเลิกคบกะมันไปแล้ว..
     
    มันก็ยังหน้าด้านมาหาอยุได้ - -*
     
    ทำให้เมื่อเช้าลุกไม่ไหว... โดดชีวะซะงั้น
     
    หลังจากตั้งใจที่จะไม่โดดมันอีกแล้ว
     
    เฮ้อ... เซ็งตัวเองว่ะ!!
     
    ===========================
     
    ไปเรียนแบบเนือยๆ..
     
    ปวดท้อง ปวดหัวมากมาย
     
    แอบ happy Data ได้ Midterm มาเยอะหน่อย
     
    เรียน Data เริ่มรุเรื่องขึ้นมามั่ง ฮ่าๆ..
     
    วันเน้ อ.รัชตะ เปนอารายยย
     
    ย้ำจั๊ง TT^TT โบว์แค่ไม่เข้าใจ ก็เลยถาม
     
    ลุงกอล์ฟก็ใจร้าย .. ไซโคแกล้งกันซะง้าน
     
    ชิส์...
     
    ===========================
     
    ไปตลาดนัด ดูคอนเสิร์ตของโนเกีย..
     
    ไม่มี พี่ดิม สุดที่รักซะงั้น เซงมากมาย
     
    ฟัง กรูฟ ไรเดอร์ ... ร้องเปนอยุเพลงเดียว
     
    แต่นักร้องน่ารักดี ^^
     
    ได้กระโปรงพีทตัวนึงจากตลาดนัด
     
    ตอนลองเกือบใส่ไม่ได้!!
     
    ยางยืดมันยังไม่ยืด... TT^TT
     
    อายแสรด...
     
    ===========================
     
    เสร็จจากคอนเสิร์ต
     
    ไปซื้อของใส่บาตร
     
    คนเยอะมาก... มาม่าขาดตลาดกระทันหัน
     
    ได้ไมโลมา ... 3 แพ็ค
     
    ตังค์ที่กดมา หมดใน 3 ชม.
     
    ===========================
     
    กลับห้อง อารมณ์เซ็ง หาของไม่เจอ
     
    อารมณ์เบื่อ ไม่มีอะไรทำ
     
    อารมณ์เนือย ปดท้องยังไม่หาย
     
    เลยพาลแม่งหมดเลย = =''
     
    แอบงอนน้อง หาว่ามันโทรมากวน
     
    (ที่จริงมันก็โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบ)
     
    แอบงอนเพื่อน หาว่ามันไม่สนใจ
     
    (ก็มันทำงานอยู่ = ='')
     
    แอบงอนแม่ หาว่าไม่โอนเงินให้
     
    (ก็ไม่ได้บอก ... แม่จะรุมั้ย)
     
    แอบงอนน้องรหัส หาว่าไม่ตอบเอ็ม
     
    (ก็น้องทำแอดซายอยุ)
     
    แอบงอนแอร์ หาว่าวันนี้ไม่มาเรียน
     
    (ก็มันเป็นสิทธิ์ของแอร์)
     
    แอบงอนเจ้าแม่ หาว่าแย่งที่ตากผ้า
     
    (ก็โบว์เรื่องมากเอง)
     
    แอบงอนปอน โทษฐานสาปสูญ
     
    (ก็เปนสิทธิ์ของมันอีกอ่ะแหละ)
     
    แอบงอนคะแนน Lab ชีวะ เนื่องจากเน่าได้ใจ
     
    (ก็เมิงโง่เอง...)
     
    เห้อ...
     
    ยังบ้าบอได้อีก
     
    พรุ่งนี้ทำบุญๆ
     
    ทำจิตใจให้ผ่องใส >//<
     
    ขอให้ต่อไปนี้ มีแต่วันที่ดี
     
    ===========================
     
    ปวดท้อง T^T กินพอนสแตนก็ไม่หายแระเนี่ย
     
    ถ้ายาแรงก่าเน้ มันจะทำให้โบว์ตายมั้ย T^T
     
    ไม่อยากเปน ผญ แระนะ!!
     
    ฮึ้ย!!
     
    August 06

    Star && Moon [ ดาวกะเดือน ]

     
    วันนี้มีทดสอบจิตวิทยาแต่เช้า
     
    9.00 น.
     
    หลังจากหลับๆ ตื่นๆ ได้ไม่ถึง 3 ชม.
     
    ก็ต้องลุกไปอาบน้ำแต่งตัว
     
    ออกจากหอ 8.40 น. ไป SC
     
    ไปเจอเพื่อนๆ เจอรุ่นพี่ (เจอพิชชี่ รักแห่งสยามด้วย...โทรมๆดี = ='')
     
    นั่งรอคนจัดการทดลองนานมากอ่ะ
     
    ประมาณ 40 นาที
     
    แม่งชุ่ยๆ... เป็นคนทำงาน แทนที่จะมา Stand By เตรียมพร้อม
     
    แถมมาสาย เสือกไม่ขอโทษอะไร
     
    มีหน้ามาว่า "โตๆกันแล้วอย่าลอกกันนะ"
     
    เชี่ย... เมิงก็โตๆแล้ว หัดดูนาฬิกาและรักษามารยาทในสังคมหน่อยเด๊!!!
     
    ทำทดสอบความจำแบบอารมณ์เสียขึ้นๆลงๆ
     
    จะได้เท่าไหร่น้อ... = =?
     
    ==========================================
     
    เรียน SE ตอนบ่ายแบบสลึมสลือ
     
    หลับเป็นพักๆ วูบเป็นหย่อมๆ
     
    ตอน อ. สอนเสร็จ แบบดีใจมากมาย
     
    อิสรภาพเป็นเยี่ยงนี้เอง - -"
     
    ==========================================
     
    เรียนเสร็จแล้วไปนั่งเล่นที่โต๊ะ
     
    ซื้อยำมาม่าไปกินด้วย พิเศษเพิ่มเส้น (อีก 1 ซอง) = =''
     
    ให้ความรู้สึกที่อิ่มพอดี ..
     
    นั่งเมาท์ นั่งเล่น นั่งคุยเรื่อยเปื่อยกับแอร์
     
    และน้องโต๊ะ น้องภาค ไปเรื่อยๆ
     
    ห้าโมงกว่าๆ.. อ๋องก็เดินมา พร้อมถุงเซเว่น
     
    "เซงเลย พี่มานั่งหน้าตู้เนี้ย.."
     
    =______________=;;; ก็ตู้กลุ่มฉัน...
     
    อ๋องเลยเอาชอคโกแลตให้
     
    >//< เฮอร์ชี่ ฮาเซลนัท
     
    i love ChocoLate!!
     
    ขอบคุณค่า...
     
    วันนี้น้องใหม่ก็ฝากขนมให้
     
    ขอบคุณเช่นกันค่า...
     
    ==========================================
     
    วันนี้ประกวดดาวเดือนคณะวิทยาศาสตร์
     
    ภาคคอมส่งน้องปุ้น กะน้องโต้ง
     
    น้องปุ้นเต้น Tell Me แรงดี...
     
    แต่สุดท้าย เดือนเป็นของ Envi น้องแป๋วแหว๋ว ซะง้าน >//<
     
    แป๋ว รั่ว... สุดๆ ฮ่าๆ... ชอบๆ "ตาแป๋วแจ๋วจริง"
     
    ดาวเป็นใครที่ไม่รุจัก.. ของ Food
     
    แต่วันเน้ แป๋ว น่าร้ากกกก ฮ่าๆ...
     
    ถ้าใส่แว่นจะน่ารักก่าเน้อีก - -+
     
    จบข่าว.. ปลื้มเดือน ไม่ปลื้มดาว
     
    สลับกับปีที่แล้ว ... ชอบดาว ไม่ชอบเดือน
     
    ==========================================
     
    ปล. Assign เสร็จแล้ว.. ดีใจ
     
    ได้พักแล้ว .. โล่งมากมาย
     
    งานนี้ขอบคุณตัวเอง... ที่พยายาม ^^
     
    August 05

    [ Go To Sizzler ]

     
    04 August 2008
     
    วันนี้ตื่นเช้า ... (กว่าเจ้าแม่)
     
    ไปเรียน PY ถึงห้อง 1000 คนก่อน อ.ด้วย
     
    ก่อนเข้าห้อง แวะ Bake Dome ซื้อมัฟฟินลูกเกด + คุกกี้เนยสดติดมือไปด้วย
     
    ปรากฏว่า ขึ้นเรียน เรียนเรื่อง แรงจูงใจ.. (ในการกินอาหาร)
     
    มัฟฟินคาปากเลย ฮ่าๆ.. ตอน อ. บอกว่า
     
    Serotonin เกิดจากคาร์โบไฮเดรตไปกระตุ้นที่ต่อมสมอง
     
    เพราะสร้างสารแห่งความสุข
     
    เราจึงสนุกที่ได้กิน!!
     
    โฮะๆ...
     
    สักพัก...
     
    เสียบสมอลทอร์คฟังเพลงหลับลืมเรียน
     
    ตื่นมา หิวเว่ย.. แกะคุกกี้กินดีกว่า
     
    ลิมเอาคัตเตอร์มา แกะมือสิท่าน
     
    อารมณ์สมอลทอร์คคาหู ไม่สนใจผู้ใด มือก็แกะอย่างเดียว
     
    สรุปว่าแกะกรอบแกรบซะเสียงดัง
     
    จนเพื่อนหันมาอยากกินตาม ฮ่าๆ...
     
    ===================================
     
    ตอนเย็น น้องเลิกเรียน
     
    พาน้องรหัส ... อ๋อง ไปกิน Sizzler
     
    กะเพื่อนๆอีกหลายคนมากมาย
     
    มีคนนับเลขจดสถิติไว้ที่ 49 ชีวิต ^^"
     
    นั่งกินจนอิ่ม (ผัก)
     
    คำสุดท้าย กินฝรั่งด้วยอารมณ์ อืดดด =__________=;;
     
    ถ่ายรูปนิดๆหน่อยๆ จ่ายเงิน TT^TT แล้วไปตะลุยเกะเมเจอร์
     
    ได้ห้องใหญ่อีกแล้ววว >//<
     
    สาม ชม. รวดอีกแล้ว ฮ่าๆ...
     
    ทีแรก อ๋องไปนั่งอีกห้องเล็กอีกห้องนึง
     
    หลังๆ อ๋องมานั่งห้องใหญ่
     
    เจออิตั้งลวนลาม 555+
     
    อิตั้ง...หลายคนนะแก๊ - -+
     
    จบออกมาด้วยความสนุกสนาน
     
    หลังจากอึมครึมกะตัวเองในช่วงแรกๆนิดหน่อย
     
    กลับถึงหอ 5 ทุ่มกว่าอีกแล้ว...
     
    ^^" ตังค์หมดไปเท่าไหร่ ยังไม่ได้นับเลย
     
    ไม่ค่อยกล้านับแฮะ
     
    ปล. พรุ่งนี้จะมีเรียนมั้ยน้อ...
     
    งด sec ๆๆๆ ได้ม้า... ^^
     
    ===================================
    August 02

    Shopping && เลี้ยงสาย

     
    เมื่อวาน
     
    ตื่นเช้ามา .. ตัวกรอบมาก..
     
    อย่าได้แตะถูกตัวเชียว TT^TT
     
    จี๊ดสุดๆอ่ะ...
     
    เรียน Lab ชีวะ อย่างโหด
     
    เดินไปเดินมา
     
    ยกแขนซ้ายขวา
     
    TT^TT ใจร้ายว่ะ
     
    ==========================
     
    TU130 ก็นั่งจนเปื่อย
     
    อ.กล่อมได้มีประสิทธิภาพ
     
    เมากลิ่นซูกัสรสองุ่นจากทั้งปอมและปัด
     
    =__________=;;;
     
    ==========================
     
    ตอนเย็นไปซื้อของที่ฟิวเจอร์
     
    กินฮาจิบังก่อนเดิน
     
    เดินเสร็จแล้ว ลืมไปเลยว่าเคยกินข้าวเย็น ฮ่าๆ...
     
    ได้ของมามากมาย
     
    รองเท้าผ้าใบคู่ใหม่
     
    เสื้อแขนยาวอีกตัว
     
    ^^
     
    ยืนรอรถแท็กซี่ท่ามกลางสายฝนอยู่ 50 นาที
     
    แทบจะได้ตีกะ รปภ.
     
    มันโบก taxi ตัดหน้าโบว์ TT^TT
     
    กลับถึง ม. 4 ทุ่มกว่าเกือบ 5 ทุ่มแน่ะ
     
    ==========================
     
    วันนี้ ไปกินเลี้ยงสายรหัสมา
     
    By พี่วี (ปีซู้ง..สูง) กะ พี่หมูปี 4
     
    นัด 9 โมงเช้า
     
    ครบตอน 9.50 = ="
     
    ประเทศไทยจงเจริญ!!
     
    นั่งรถไปท่าพระจันทร์..เพราะนัดพี่วีไว้ เซ็นปิ่นฯ
     
    อ๋องมารอคนแรกเลย ฮ่าๆ..
     
    กินโออิชิกัน หนุกหนาน
     
    มีผักดองกระชับสาย...
     
    และซูชิน้ำใจพี่ ฮ่าๆ..
     
    พี่กิ๊บกะอ๋องกินซูชิไส้วาซาบิกันจนหน้าแดง
     
    โบว์ได้กินผักอะไรไม่รุที่เขาดองไว้
     
    เค็มปี๋ >_<
     
    ==========================
     
    เสร็จจากโออิชิ
     
    ว่าจะไปซื้อการ์ตูนกะอ๋องที่สะพานควาย
     
    นั่งรถเมล์มากะอ๋องและน้องมิ้ม (ที่จะไปจตุจักร)
     
    ซื้อมาด้วยราคาซื้อ 4 แถม 1 เลยมั้งเนี่ย
     
    แต่สุดท้ายวันนี้ก็จ่ายเยอะอยุดี
     
    นั่งรถ ปอ.เหลืองสาย 39 กลับ
     
    แอร์หนาว ... และนาน ฮ่าๆ...
     
    กลับถึงห้อง ไม่ไหวแระ ง่วง..
     
    น๊อน ... นอน จนถึง 2 ทุ่ม
     
    โทรหาแม่ รายงานความคืบหน้าจำนวนเงินในบัญชี
     
    แล้วก็ฟุบหลับไปอีกรอบ
     
    ตามสไตล์...
     
    ฮ่าๆ...
     
    >//<
     
    ==========================