FICTION :: Chapter I

"ลีทงเฮ ทำอะไรของนายน่ะ" เสียงติดจะกรุ่นอารมณ์เสียของร่างบางที่ยืนกอดอกอยู่ริมกำแพงโรงเรียนดังขึ้น ลีทงเฮหันหน้ามายิ้มแหยให้อีกฝ่าย ในขณะที่ร่างของตัวกำลังปีนค้างอยู่กำแพงสูง

"นิดนึงน่า ฮยอกแจ... วันนี้ฉันไม่อยากเรียนแล้ว นะๆ ขอวันนี้วันเดียว สัญญาเลยว่าพรุ่งนี้จะไม่โดดแล้ว (-/|\-) "

"นายก็แบบนี้ทุกทีสิน่า" ลีฮยอกแจถอนหายใจ เป็นแบบนี้หลายรอบแล้วนะลีทงเฮ!!

"ฉันไปแล้วนะฮยอกแจ บ๊ายบาย เจอกันพรุ่งนี้ ^^" จบคำลา ร่างเล็กของทงเฮก็หายไปอีกฟากของกำแพงโรงเรียน ทิ้งให้เพื่อนซี้ตัวบางยืนบ่นไล่หลังอย่างเหนื่อยใจ ทั้งๆที่รู้ว่าบ่นไปเจ้าตัวต้นเหตุก็ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเท่าไหร่

"ลีทงเฮ ถ้าพรุ่งนี้นายยังปล่อยให้ฉันนั่งเรียนคนเดียวนะ..ฉันจะไม่พูดกับนายอีกแล้ว!"

======================================

"ฮยอกแจ~~~" เสียงแจ้วๆร่าเริงของทงเฮดังแทรกขึ้นมาในเช้าวันต่อมา ฮยอกแจเงยหน้าจากกระเป๋าเป้ของตัวเอง มองเจ้าของเสียงเจื้อยแจ้วที่พยายามเรียกร้องความสนใจด้วยการเอามือมาสะกิดไหล่เขาอย่างอ้อนๆ

"อะไร"

"ฮ้า... T^T ฮยอกแจอย่าโกรธฉันน้า.. ไม่เอาอ่ะ ไม่ให้งอน วันนี้ฉันจะนั่งเรียนกะนายทั้งวันเลย ไม่โดดๆ สัญญาๆ >///< "

"เมื่อวานฉันต้องทนตอบคำถามฟิสิกส์บ้าๆบอๆของยัยสยองศรีแทนนาย" ฮยอกแจบอกเสียงเรียบ

"งั้นฉันจะเลี้ยงไอติมนายเป็นการไถ่โทษนะ~! โอเค๊?"

"สตรอเบอรี่โยเกิร์ต 2 ก้อนใหญ่ (- -+) "

"ง่ะ ... นายกินโหดไปป้ะ ... โอเค๊ๆ ... แค่นี้ฉันให้เพื่อนรักอย่างนายได้อยู่แล้ว" ทงเฮบอกเสียงอ่อย มือน้อยๆแอบคลำกระเป๋าตังค์เบาๆ ... โฮ~~ TT______TT วันนี้ลีทงเฮกระเป๋าเบาหวิวแน่ๆ...

"เอ้อ! ฮยอกแจ ... วันนี้ฉันมีคนมาแนะนำให้นายรู้จักด้วยล่ะ" ทงเฮวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะประจำของตัวเองที่ติดกับโต๊ะเรียนของฮยอกแจ จับเพื่อนซี้หันหน้ามาคุยอย่างตั้งใจ

"ใครอ่ะ"

"ฮึ้ยยย ถามตรงประเด็นมากเลย! นั่นแหละที่ต้องการจะบอกล่ะ... >////< " ทงเฮยิ้มกว้าง ท่าทางดี๊ด๊าเกินเหตุของเพื่อนสนิททำให้ฮยอกแจยอมหันหน้ามาตั้งใจจะฟัง

"แล้วเมื่อไหร่จะบอกล่ะ =____=;; " ฮยอกแจย้อนถามกึ่งหมั่นไส้นิดๆ จะดี๊ด๊าอะไรกันหนักกันหนาห๊ะ..

"แฟนฉัน ฮยอกแจ.. ^^ ชื่อ เชวซีวอน" ทงเฮบอกเล่าสู่เพื่อนซี้ฟังอย่างร่าเริง พร้อมกับเริ่มร่ายประวัติคุณแฟนคนปัจจุบันให้เพื่อนซี้ฟังโดยลืมสนใจท่าทางของฮยอกแจที่นั่งนิ่ง จมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง

'เชว ซีวอน ... เป็นนาย... ทำไมต้องเป็นนาย..'

======================================

"ทางนี้~~~ >/////< ฮยอกแจอ่า... ฉันจะเลี้ยงไอติมนายนะ! ทำไมนายจะมาเบี้ยวฉันแบบนี้ล่ะ!" ลีทงเฮยู่หน้าไม่พอใจ เมื่อจู่ๆเพื่อนซี้จะเปลี่ยนใจไม่ไปร้านไอติมกับเขาตอนเย็นซะอย่างนั้น ฮยอกแจทำหน้าเหนื่อย... ทำไมเจ้าลี

ทงเฮมันขี้ตื๊อแบบนี้นะ! ก็เขาไม่อยากไปนี่นา!

"ฉันไม่อยากไปแล้วอ่ะ ทงเฮ นายไปเดทกะแฟนนายเหอะ" ฮยอกแจบอกเสียงเรียบ ในใจพยายามไม่คิดถึงภาพของคนอีกคน... เชวซีวอน คนที่ปัจจุบันเป็นกลายเป็นคุณแฟนของเพื่อนรักตัวเองไปแล้ว

"ไม่อ๊าวว วันนี้ฉันสัญญาจะเลี้ยงไอติมนาย .. ไอ้สิงโตซีวอนนั่นเป็นของแถม!" ทงเฮยื้อกระเป๋าของฮยอกแจไว้ไม่ยอมปล่อย จนท้ายที่สุดเจ้าของกระเป๋าที่ถูกยึดถอนหายใจอย่างปลงตก ยอมก้าวไปร้านไอติมตามความต้องการ

ของคนข้างตัว ทำเอาจอมตื๊อลีทงเฮยิ้มไม่ยอมหุบ

"อ๊ะ อยู่นั่นๆๆ ซีว๊อนนนนน นี่เพื่อนฉันๆ ลีฮยอกแจ" ทันทีเปิดประตูร้าน ร่างเล็กของทงเฮพุ่งเข้าไปหาร่างสูงที่นั่งรออยู่โต๊ะขนาดกลางซึ่งตั้งอยู่มุมของร้าน ฮยอกแจนิ่งอึ้งทันทีที่สบตากับเชวซีวอนที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาจากเมนูของ

ร้าน เหมือนบรรยากาศโดยรอบถูกหยุดไว้ชั่วขณะ จนกระทั่งเสียงแหลมๆของลีทงเฮแทรกขึ้นมาทำลายความน่าอึดอัดนั่น

"พวกนายนี่จ้องหน้ากันนานจัง! ฉันหึงแล้วนะ!" ทงเฮส่งเสียงฮึดฮัดเป็นเชิงหยอกล้อ ฮยอกแจทำได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ วางกระเป๋าไว้ที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามซีวอน ก่อนจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

"นายให้ฉันสั่งไว้ให้เลยมะ ฮยอกแจ" ทงเฮที่ยังร่าเริงอยู่ ส่งเสียงถามเพื่อนรักขณะที่มือก็เปิดเมนูไปเรื่อยๆ ฮยอกแจรับคำเบาๆก่อนเลี่ยงไปทางห้องน้ำที่ทางร้านจัดไว้บริการ โดยพยายามไม่คิดถึงเจ้าของสายตาที่สะกดนิ่งเขาไว้เมื่อครู่...

'เชวซีวอน... อยู่ใกล้นายแล้วอันตรายเหลือเกิน...'

"ที่มาด้วยกันนั่นเพื่อนที่โรงเรียนเหรอ ทงเฮ" เมื่อร่างบางลับสายตา เชวซีวอนในชุดสูทนักเรียนอินเตอร์ชื่อดังหันมาถามร่างเล็กที่กำลังดูเมนูอย่างตั้งอกตั้งใจ

"อื้มมม ช่ายๆ เพื่อนที่โรงเรียนอ่ะ ห้องเดียวกันด้วย เพื่อนซี้ฉันเลยนะ ^^ " ทงเฮตอบคำถาม ก่อนมองหน้าซีวอนอย่างสงสัย

"แล้วซีวอนถามทำไมอ่ะ"

"อ๋อ เหมือนจะคุ้นๆหน้าเพื่อนของทงเฮน่ะ ก็เลยลองถามดูเฉยๆ"

"อ้อ... ฮยอกแจเป็นเพื่อนซี้ฉันเองแหละ ^^ คอยช่วยฉันตลอดเลย" ทงเฮยิ้มหน้าบาน เมื่อพูดถึงฮยอกแจ ในขณะที่ซีวอนหยุดถาม และหันความสนใจไปเรียกพนักงานมาเพื่อสั่งไอศกรีมให้ตัวยุ่งที่โวยวายเล็กๆเรื่องพนักงานยอม

มารับออเดอร์เสียที

'ฮยอกแจ ... ตอนนี้นายกำลังมองฉันด้วยความรู้สึกแบบไหนกันนะ..'

======================================

'นายจะให้ฉันทำยังไง ลีฮยอกแจ!' เสียงทุ้มเข้มถามอย่างบีบคั้น มือหนาออกแรงจับข้อมือเล็กๆไว้อย่างมั่นคง ฮยอกแจก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตากับดวงตาสีดำที่มองมาอย่างโกรธเคือง

'ฉันไม่รู้...ซีวอน ฉันไม่รู้จริงๆ' เขาจำได้ว่าตัวเองตอบออกไปอย่างนั้น ในสถานการณ์ที่หัวใจกำลังสับสนและไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ น้ำตาใสเอ่อคลอเมื่อความกดดันทางอารมณ์เกิดขึ้นกับตัวเอง

ลีฮยอกแจไม่รู้ว่าควรทำยังไง ในเมื่อตัวเองหลงรักผู้ชายที่ชื่อเชวซีวอน แต่ระยะห่างระหว่างตัวเขากับซีวอนนั้นมากมายเหลือเกิน

กลัว ... สังคมรอบข้างของเขากับซีวอนนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

กลัว ... ว่าจะต้องเสียใจมากมาย ถ้าหากถลำลึกกับความรักที่เป็นไปไม่ได้ครั้งนี้

กลัว ... ว่าซีวอนจะต้องเจ็บ ถ้าหากมาคบกับคนอย่างเขา

ฮยอกแจบิดมือออกจากพันธนาการของเชวซีวอนมาปาดหยดน้ำตา ตั้งสติก่อนเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างสูงที่ทอดมองลงมาด้วยสายตาที่ไม่อาจอ่านได้

'ซีวอน ถือว่าฉันขอร้อง ... ฉันอยากให้เราจากกันด้วยดี เรื่องของเราสองคนมันไม่น่าเกิดขึ้นตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ นายควรอยู่ในที่ของนาย ฉันก็ควรอยู่ในที่ของฉัน' ร่างบางพูดรัวเร็ว พยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่พยายามทำให้น้ำตาไหล

ลีฮยอกแจหันหลังออกเดินโดยไม่สนใจคนตัวสูงที่ตะโกนไล่หลังมา

'ฉันไม่เข้าใจ ลีฮยอกแจ! นายเป็นอะไรของนายกันแน่! ฉันไม่ยอมรับคำพูดของนายหรอกนะ! เข้าใจมั้ยลีฮยอกแจ!!'

"ไม่นะ!" ฮยอกแจผวาลุกขึ้นจากเตียงนุ่ม เหงื่อออกชื้นหยดลงตามปลายผม ลมหายใจหอบถี่ ... ซีวอน.. เชวซีวอน ... นายมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีกทำไม ... ทงเฮ ... ลีทงเฮ ... ฉันขอโทษ...

====================================== to be cont. -->